เขาไม่มีภาระอะไร“หลิวชวน อาจารย์ก็เชื่อว่านายไม่ใช่ฆาตกร” ซูจีก็ยืนยันที่จะพูดแบบนี้เหมือนกันเพราะว่าเธอเป็นอาจารย์ของหลิวชวน เธอรู้เกี่ยวกับนักเรียนของเธอ เขาเป็นนักศึกษาที่ซื่อที่สุดในโรงเรียน แม้กระทั่งถูกทำร้ายโดยนักศึกษาคนอื่นอยู่เสมอ แล้วคนอย่างนี้จะมีความสามารถฆ่าคนได้อย่างไร“ขอบคุณพี่ฉิน ขอบคุณอาจารย์ซู” หลิวชวนซื้ดควันบุหรี่เข้าปอดแล้วก็ไอออกมาด้วยความเจ็บปวด ขณะที่สีหน้าแสดงถึงความพยายามหักห้ามไม่ให้ไอ ไม่นานเขาก็หยุดไอถอนหายใจแล้วพูดว่า “แต่คนที่ตายเป็นฟางหัว พวกคุณช่วยผมไม่ได้หรอก”“ไม่ต้องห่วง ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง” เพื่อที่จะได้รับรอยยิ้มของสาวสวย หลี่ชาวทันใดนั้นก็ตบอกตัวเองแล้วพูดว่า “ไม่เกินวันนี้อาจารย์ซูของนายจะสามารถพานายออกมาได้แน่นอนเลย”“งั้นฉันก็ขอบคุณเลขาหลี่ที่ช่วยเหลือ!” ทันใดนั้นซูจีก็ยิ้มกว้างใบหน้าสวยที่เปื้อนยิ้มของเธอทำให้หลี่ชาวมีความมั่นใจเล็ก ๆ ทันใดนั้นมันก็คิดว่า ชีวิตนี้จะยอมทำทุกอย่างสิ่งให้ซูจี แม้แต่ให้ฆ่าพ่อของตัวเองก็ตามฉินเฉา ซูจี หลิวชวนพูดคุยกันต่ออีกนิดหน่อย จากนั้นให้กำลังใจหลิวชวน พวกเขาทั้งสามก็ออกมาจากศูนย์กักกันภายใน Q7 ขณะขับรถหลี่ชาวก็โทรศัพท์“สวัสดีครับพ่อ เพื่อนของผมถูกจับ เอ่อ ฆ่าคนตายน่ะครับ ชื่อ เอ่อหลิวชวนจากคดี 13 ตุลา อะไรนะ? ยากมากเหรอ? ไม่ พ่อต้องช่วยผมเรื่องนี้ ไม่ใช่ว่าพ่อโทรแค่กริ๊งเดียวเองเหรอ!”“สวัสดีครับ เลขาเจิ
