พอใจ อีกเพียง 2 ก้าวเธอก็จะตกจากดาดฟ้าร่วงลงสู่พื้น“ยังมีคนอยู่ข้างล่าง!” ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเหมือนฟ้าร้องดังมาจากข้างล่าง เธอเห็นชายผมแดงสวมใส่ชุดยามพร้อมกับกรงเล็บอันแหลมคมราวกับสัตว์ร้าย ร่างของชายคนนั้นพุ่งทะยานขึ้นมาจากข้างล่าง คว้าแขนซูจีแล้วดึงเธอลงข้างล่าง“กรี๊ดดดดดดดดด!” วิญญาณอวี๋เชี่ยนกรีดร้องเสียงแหลม เธอพยายามดิ้นรนถอดวิญญาณออกไปจากร่างของซูจี เสียงส่งกรีดร้องมาอย่างโหยหวนไม่ยินยอม เสียงอันน่าสะพรึงกลัวดังผสานเสียงของกระแสลมยามค˹าคืนมันช่างน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก“เธอจะหนีไปไหน!” ฉินเฉาขมวดคิ้ว วางร่างซูจีแล้วเหวี่ยงโซ่จับวิญญาณจากมือขวาของเขา มันลอยไปที่อวี๋เชี่ยนที่กำลังลอยคว้างอยู่กลางอากาศโซ่จับวิญญาณนี้เป็นศัตรูอย่างแท้จริงเมื่อใช้กับวิญญาณเหมือนกับงูดำ มันรีบเข้าไปพันร่างอวี๋เชี่ยนเอาไว้แน่น อย่างที่เธอไม่สามารถดิ้นรนหลุดรอดเงื้อมมือของมันได้“มานี่!” ฉินเฉาตะโกนออกมา ขยับแขนของเขา ดึงร่างของอวี๋เชี่ยนลงมาเพราะว่าเป็นวิญญาณที่เพิ่งตาย พลังเหนือธรรมชาติของอวี๋เชี่ยนเป็นพลังต˹าที่สุดของเหล่าผีสาว ตอนนี้เธอถูกจับด้วยโซ่จับวิญญาณของฉินเฉา ร่างวิญญาณของเธอสั่นสะท้านในความหวาดกลัว เธอไม่สามารถขยับเขยื้อนได้แม้แค่เซนเดียว ดวงตาที่กลวงโบ๋ของเธอจ้องไปที่ฉินเฉา เธอรู้สึกประหลาดใจว่าทำไมผู้ชายคนนี้ถึงจับเธอได้“อวี๋เชี่ยนเธอตายไปแล้วนะ ทำไมยังจองเวรพยาบาทคร่าชีวิตผู้คนแบบน
