ก หรือว่าจะเป็นคนนั้นจริงๆ? หยูอี้ซินลักพาตัวเธออย่างโจ่งแจ้งแบบนี้เพราะเป็นหมาจนตรอกแล้วอย่างนั้นเหรอ แบบนี้หมายความว่าพี่ชายข้าราชการทั้งสองคนของเขาไม่สามารถปกป้องเขาได้แล้วใช่ไหม? เธอนึกถึงท่าทางของอวี่เจ๋อเมื่อเช้าขึ้นมา เขาต้องรู้อะไร แต่ไม่ยอมบอกเธอแน่ๆ แถมยังบอกว่าทำเพราะหวังดีกับเธอ ตอนนี้เธอไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง แต่ก็ยังถูกลักพาตัวอยู่ดีไม่ใช่เหรอ?เธอนึกถึงโทรศัพท์ที่อวี่เจ๋อให้ไว้ บอกว่าถ้าเจออันตรายให้เอาออกมา แต่ตอนนี้จะเอาออกมาได้ยังไงล่ะ? ไม่สิ ถ้าจะให้เธอแอบส่งข่าวก็ไม่จำเป็นต้องให้พกอีกเครื่องนี่ เพราะงั้นในโทรศัพท์เครื่องนี้ต้องมีของที่ช่วยชีวิตเธอได้แน่ๆ“โทรศัพท์ๆ!” จู่ๆ เธอก็ร้องขึ้น“โทรศัพท์อะไร?”“พวกนายอยากรู้ว่าสือเหยียนพูดอะไรกับฉันไม่ใช่เหรอ? มันอยู่ในโทรศัพท์”“โทรศัพท์อยู่ไหน?”“ในกระเป๋าสตางค์ ตอนนี้พวกนายจับฉันมามันคงตกอยู่ในรถแน่ๆ”กระทั่งเธอได้ยินเสียงประตูเหล็กหนักๆ ถูกเปิดออกถึงได้แน่ใจว่าเป็นโกดังไม่นานก็ได้ยินคนตะโกนพร้อมกับวิ่งเข้ามา “พี่ใหญ่…”“เสียงดังทำไม กลัวคนไม่แห่กันมาหรือไง?”“ไม่ใช่พี่ ดูรูปนี้สิ”อวิ๋นตั่วเดาว่าในโทรศัพท์คงจะมีรูป แต่รูปมันมีอะไรให้ตื่นเต้นขนาดนั้นไม่เข้าใจจริงๆแต่พอรูปถูกส่งมาที่โทรศัพท์ของหยูอี้ซิน เขาก็กระวนกระวายไม่ต่างกันมิน่าถึงหาเทียนอี้ไม่เจอ ที่แท้อยู่ในมือของหลิวอวี่เจ๋อ เขาไม่คิดจริงๆ ว่าหลิวอวี่เจ๋อที่นิ่งสุขุมจะทำ
