จ้าวหนิง ทายาทสายตรงแห่งตระกูลขุนพลอันดับหนึ่ง กล้าเหยียบย่างมารัวกลองร้องทุกข์ถึงที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิง เพื่อฟ้องร้องทายาทตระกูลขุนนางบุ๋นอย่างตระกูลหลิวด้วยข้อหาสังหารคนเยี่ยงผักปลา ซ้ำยังลากตัวคนของอีกฝ่ายมาด้วย หากบอกว่านี่คือคดีธรรมดาสามัญ ผังเซิงย่อมไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด
ภายใต้ความบาดหมางฝังลึกระหว่างกองบัญชาการทหารลาดตระเวนเมืองและที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิง หากไร้แผนการเร้นลับซับซ้อน จ้าวหนิงย่อมไม่บุกมาแกว่งเท้าหาเสี้ยนถึงถิ่น ไม่ว่าเป้าหมายของอีกฝ่ายจะเล็กหรือใหญ่ ผังเซิงตั้งปณิธานไว้แล้วว่าต้องบดขยี้ทำลายทิ้งให้สิ้นซาก
ไม่ว่าจะประเมินจากความแค้นส่วนตัว จุดยืนของหน่วยงาน หรือแม้แต่สงครามคลื่นใต้น้ำระหว่างขุนนางบุ๋นและขุนนางบู๊ ผังเซิงก็ไร้เหตุผลที่จะปล่อยให้จ้าวหนิงบรรลุเป้าหมายไปได้โดยง่าย
“ทายาทตระกูลหลิวข่มเหงย่ำยีบ่าวหญิงในจวน ระหว่างกระทำชำเรายังลงมือทุบตีบุตรชายของนางจนขาดใจตายคาตา จากนั้นซ้อมนางจนปางตาย ซ้ำยังเหิมเกริมสั่งบ่าวไพร่โยนร่างสองแม่ลูกขึ้นรถเข็นไม้กระดานหมายอำพรางศพกลางป่า บ่าวหญิงผู้เคราะห์ร้าย เดนมนุษย์ที่รับคำสั่งทิ้งศพ และร่างไร้วิญญาณของเด็กน้อย ล้วนอยู่พร้อมหน้า ณ ที่แห่
