จ้าวหนิงนำอวี้เหนียง หลิวซินเฉิง พร้อมผู้ติดตามเหยียบย่างถึงหน้าประตูที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิง เบื้องล่างบันไดหินศิลา เขาทอดสายตาแหงนมองป้ายอักษรมหึมา ‘ที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิง’ นัยน์ตาคมกริบประดุจแม่ทัพใหญ่จดจ้องสมรภูมิเดือดที่คละคลุ้งด้วยคาวเลือดและควันเพลิง
ทุกการชำระแค้นย่อมมีจุดปะทุ
ฉากล้างบางตระกูลหลิวครานี้ จ้าวหนิงและตระกูลจ้าวไม่อาจลอยตัวเหนือกระดาน รากฐานขุนนางบุ๋นเก่าแก่ของตระกูลหลิวฝังลึกเกินหยั่ง ลำพังแรงแค้นของราษฎรตาดำๆ นับพัน หรือขุนนางหางแถวในที่ว่าการเมืองเพียงหยิบมือ ต่อให้ถังซิงและโจวจวิ้นเฉินจะได้รับความโปรดปรานจากโอรสสวรรค์ ก็ไร้หนทางสั่นคลอนภูผาเหล็กนี้ได้
บัดนี้ตระกูลจ้าวได้เปิดศึกแตกหักกับตระกูลหลิวแล้ว ย่อมต้องก้าวล่วงสู่เบื้องหน้าอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพื่อเป็นหัวหอกนำทัพผู้ถูกกดขี่และตั้งตนเป็นศัตรูอาฆาต แน่นอนว่ามิใช่เพื่อผดุงคุณธรรมจอมปลอม แท้จริงแล้ว การบดขยี้ตระกูลหลิวก็คือการถากถางเส้นทางอำนาจให้ตระกูลจ้าวเอง
ยามเฝ้าประตูที่ว่าการเห็นขบวนของจ้าวหนิงย่างสามขุมเข้ามาด้วยท่าทีคุกคามดุดัน ต่างพากันลอบสบตาเลิ่กลั่ก
วันนี้จ้าวหนิงและเว่ยอู๋เซี่ยนอยู่นอกเวลาราชการ ทั้งสองจ
