อย่างสำราญ
จ้าวหนิงมิได้จงใจใช้ของล้ำค่าซื้อใจ เพียงแต่บนตัวเขาไม่มีเศษเงินติดตัวเลยต่างหาก อันที่จริง แม้แต่ทองคำก็ยังนับว่าน้อย ถุงเงินเขามีแต่ไข่มุกและอัญมณีล้ำค่า เฉกเช่นจ้าวชี่เยว่ ยามเร่งรุดไปช่วยเขาที่เมืองไต้โจว สิ่งที่นางโยนให้พวกโจรป่าเดนตายก็คือไข่มุกทั้งถุง
หลังปล่อยทหารเลิกกองก่อนเวลา จ้าวหนิงมิได้กลับจวน แต่นำผู้ติดตามสองนายมุ่งหน้าไปยังหอสุราแห่งหนึ่งในย่านฝูหนิงทางตอนเหนือของเมือง
สถานที่แห่งนี้เป็นเพียงหอสุราธรรมดา ตกแต่งเรียบง่ายไร้เครื่องเรือนหรูหรา เสี่ยวเอ้อร์ต้อนรับตามหน้าที่ ไร้เงาหญิงคณิกาแต่งกายยั่วยวน ฝีมือปลายจวักก็พื้นเพ อาหารขึ้นชื่อล้วนรสชาติจืดชืด เมื่อไร้จุดเด่น ลูกค้าจึงบางตา
ทว่าด้วยทำเลที่ตั้งไม่ไกลจากที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิง วันธรรมดาจึงพอมีลูกค้าแวะเวียน ทำให้หอสุราแห่งนี้ยังไม่ถึงขั้นต้องปิดกิจการ
นี่มิใช่ครั้งแรกที่จ้าวหนิงมาเยือน ทว่าทุกคราที่ย่างกรายมา ล้วนเพื่อพบปะสหาย
จ้าวหนิงนั่งในห้องรโหฐานได้ไม่นาน ผู้ติดตามก็นำขุนนางสองนายก้าวเข้ามา เมื่อเห็นหน้า จ้าวหนิงลุกขึ้นประดับรอยยิ้ม ทั้งสามประสานมือคารวะ เอ่ยทักทายด้วยความสนิทสนม
“พี่จ้าวเรียกหาในวันนี้ ไม่
