ซูเยี่ยชิงเห็นสตรีผู้นั้นดึงดันจะตามออกไปทั้งที่ร่างกายโอนเอนเจียนล้ม จึงป้อนโอสถวิเศษเข้าปากนาง พร้อมทาบฝ่ามือลงบนแผ่นหลัง ถ่ายทอดปราณแท้ชักนำฤทธิ์ยาให้ซึมซาบ
สตรีที่เคยซวนเซก้าวเท้ายากลำบาก เพียงครู่เดียวใบหน้าก็ฟื้นคืนสีเลือดฝาด ก่อนหน้านี้ยามอิดโรยก็ยังดึงดูดสายตา บัดนี้เมื่อประกายชีวิตกลับคืนมา กระทั่งจ้าวหนิงปรายตามองยังต้องแอบลอบตื่นตะลึง
ความงามของสตรีผู้นี้ผิดแผกจากจ้าวชี่เยว่และฮู่หงเหลียน หากแยกเครื่องหน้าอาจมิได้ไร้ที่ติ ทว่าเมื่อประกอบรวมกัน หว่างคิ้วและนัยน์ตากลับแผ่ซ่านเสน่ห์เย้ายวนหยดย้อยประดุจสายน้ำ เพียงปรายตามองก็มากพอจะจุดไฟตัณหาในกายบุรุษ
ยามก้าวพ้นประตูบ่อนพนัน เดินผ่านช่องทางเดินตรงกลางระหว่างกลุ่มเดนตายที่คุกเข่ากุมหัว จ้าวหนิงยังไม่ทันปะทะหน้ากับทหารลาดตระเวนเมือง เสียงสั่นพร่าเจือความประหลาดใจพลันดังขึ้นจากด้านหลัง “อวี้… อวี้เหนียง…”
จ้าวหนิงเหลียวมอง ผีพนันร่างผอมแห้งนายหนึ่งผุดลุกขึ้น จ้องมองสตรีผู้นั้นด้วยนัยน์ตาทอประกายปีติยินดีอย่างปิดไม่มิด
มันก้าวพรวดออกจากฝูงชน ปรี่เข้าหมายคว้าข้อมือนาง “เจ้ายังรอด ดีเหลือเกิน อวี้เหนียง เดนมนุษย์พวกนั้นตายห่าหมดแล้
