ภายในห้องกักขังสตรีไว้กว่าสิบชีวิต ส่วนใหญ่ล้วนเป็นดรุณีวัยแรกแย้ม ส่วนน้อยที่อายุล่วงเลยก็ล้วนมีผิวพรรณขาวผุดผ่องงดงามสะคราญตา หนึ่งในนั้นคือสตรีที่รูปโฉมโดดเด่นที่สุด นางดูอายุมากกว่าจ้าวชี่เยว่เพียงไม่กี่ปี ทว่าสภาพกลับน่าเวทนาที่สุด
สตรีคนอื่นอย่างมากเพียงผมเผ้ายุ่งเหยิง อาภรณ์ฉีกขาดวิ่น บนเรือนร่างปรากฏรอยเฆี่ยนตีและบาดแผลรอยเลือดซึม มุมห้องมีเด็กหญิงวัยสิบสองสิบสามปีนอนขดตัว ลมหายใจรวยรินประดุจลูกแมวจรจัดผอมโซที่เพิ่งผ่านพายุฝนกระหน่ำ
ทว่าเมื่อเทียบกับสตรีผู้นั้น บาดแผลของพวกนางกลับกลายเป็นเพียงรอยขีดข่วน
สตรีผู้นั้นเอนกายพิงกำแพงอยู่บนเตียงยาว อาภรณ์ฉีกขาดหลุดลุ่ยเหลือเพียงเศษผ้ากระดำกระด่างปกปิดจุดสงวน เผยผิวขาวเนียนเป็นวงกว้าง ทว่าเบื้องล่างของนาง… กลับเจิ่งนองไปด้วยกองเลือดขนาดใหญ่ โลหิตแดงฉานหยดทะลักจากเตียงลงสู่พื้น ปริมาณไม่ต่ำกว่าครึ่งอ่าง ยามนี้นางกุมหน้าท้องแน่น แผดเสียงกรีดร้องร่ำไห้อย่างตื่นตระหนกสุดขีด
ต่อให้เป็นคุณชายผู้ไม่ประสีประสาอย่างเว่ยอู๋เซี่ยน เพียงปรายตามองก็ตระหนักได้ทันทีว่าสตรีผู้นี้เพิ่งแท้งบุตร
สตรีเหล่านี้คือผู้ใด เหตุใดจึงมีสตรีมีครรภ์รวมอยู่ด้วย สตรีที่อ