ว่าฟางเจิ้งเปิดร้านอาหาร เพราะแบบนั้นจึงเอ่ยถาม “ยังเปิดร้านอาหารอยู่ไหม?”ฟางเจิ้งส่ายหน้า “เลิกทำไปนานแล้ว เดี๋ยวนี้ทำเกี่ยวกับอาหารก็ยากแล้ว ฉันถือว่าลงมือเร็ว ได้เงินแล้วก็รีบถอนตัวออก ไม่ทำให้ครอบครัวล่มจมก็ใช้ได้แล้ว!”อวิ๋นเฉียวไม่อยากจะเชื่อ “ร้านอาหารก็ทำยากเหรอ? คนเรากินข้าวกันทุกวัน เสื้อผ้าอาหารที่อยู่ของพวกนี้ไม่น่าจะไม่ต้องการนะ?”“นายไม่รู้อะไร ฉันทำร้านอาหารระดับไฮเอนด์ ตั้งแต่มีการต่อต้านการทุจริต เงินของหลวงที่เอามาดื่มกินก็น้อยลง ร้านอาหารอย่างเราๆ ที่เน้นของแพงไม่เน้นของดีก็เท่ากับยากจะอยู่รอดต่อไป ตอนนี้ผู้บริโภคหลักเป็นคนธรรมดา คนทั่วไปต้องการของถูกและดี แบบนี้ก็ไม่ได้กำไรอะไร ยุ่งก็ยุ่งแทบตาย ฉันไม่ชอบ เพราะงั้นก็เลยปิดไป เปลี่ยนไปทำอินเตอร์เน็ตแทน”“อินเตอร์เน็ตเหรอ?” อวิ๋นเฉียวแปลกใจ เขาคิดมาตลอดว่าพวกอินเตอร์เน็ตจะมีแต่นักธุรกิจไอคิวสูงอย่างอวี่เจ๋อถึงจะทำได้ ไม่คิดว่าฟางเจิ้งก็กำลังทำอยู่————————————————————
