อวิ๋นตั่วลุกขึ้นยืน พูดทิ้งท้ายแค่ว่า “ฉันจะออกไปตามหาดู” แล้วเธอก็วิ่งออกไปเลยอวี่เจ๋อรีบหันมาบอกกับอวี่ซี “เธอรออยู่นี่แหละ พี่กับอวิ๋นตั่วจะออกไปหาเอง” แล้วเขาก็วิ่งตามเธอออกไปอวิ๋นตั่วได้แต่หาสะเปะสะปะไปตามถนน ไม่มีเป้าหมายในหัวเลยสักนิด“ปกติอวิ๋นเฉียวไปที่ไหน เธอรู้หรือเปล่า?”อวิ๋นตั่วส่ายหน้า “ตั้งแต่ออกมาเขาก็ไม่มีเพื่อนเลย ปกติก็จะอยู่บ้าน ไม่ก็เล่นไพ่กับเจ้าอ้วนหวัง แทบจะไม่เข้าเมืองเลย”จู่ๆ เธอก็ชะงักไป เป็นไปได้ไหมว่าเขาจะไม่ได้กลับบ้าน แต่ไปที่บ้านของเจ้าอ้วนหวัง?“เราไปดูที่บ้านของเจ้าอ้วนหวังก่อนดีกว่า”ทั้งสองไปที่บ้านของเจ้าอ้วนหวัง ในบ้านมีแต่กลุ่มควันลอยเต็มไปหมดพวกเขาดูเหมือนจะได้รับผลกระทบมาจากอวิ๋นเฉียว พอเห็นอวิ๋นตั่วก็รู้สึกเหมือนคนธรรมดาที่ถูกเทพธิดามาเหยียดหยาม แต่ละคนลุกขึ้นยืน ขยี้บุหรี่ในมือ“อวิ๋นตั่ว มาได้ยังไงกัน พี่ชายเธอไม่ให้เธอมาที่บ้านของเราไม่ใช่เหรอ?”อวิ๋นตั่วยื่นหน้าเข้าไปมองข้างใน “พี่ชายของฉันมาที่นี่หรือเปล่า?”“เปล่านี่”“ไม่ได้มาจริงๆ เหรอ?”“โกหกเธอก็เป็นหมาแล้ว ถ้าไม่เชื่อก็เข้าไปค้นดูสิ บ้านแย่ๆ ของฉันเนี่ย”บ้านของเจ้าอ้วนหวังไม่ใหญ่นัก และก็ไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไรมากมาย แค่ยืนกลางบ้านก็สามารถเห็นพื้นที่ได้ทั้งหมดแล้ว เธอเห็นว่าเจ้าอ้วนหวังดูเหมือนว่าจะไม่ได้โกหก แบบนั้นก็เลยดึงมืออวี่เจ๋อเดินออกมา“คุณว่าเขาจะไปที่ไหน?”“อาจจะคิดอะไรไม่ออก ได้แ
