หลายแบบมาก ถูกไหม?” อวี่เจ๋อจ้องอวิ๋นตั่ว พูดอย่างมีความหมายแฝงอวิ๋นตั่วไม่พูดอะไร นอนเอนกายอยู่ในเรือ เอามือป้องหน้าผาก มองการเปลี่ยนแปลงของเมฆที่แดงโร่บนท้องฟ้าอวี่เจ๋อเข้ามา แล้วเอนกายลงข้างๆ เธอ แล้วเอ่ยคำพูดจากเรื่อง ‘เมฆหนึ่งก้อน’ ของนักเขียนซูถง “ถ้าพี่บอกว่าจากบ้านไปไกลมากๆ เธอก็จะกลายเป็นเมฆก้อนหนึ่ง เธอเชื่อไหมล่ะ?”อวิ๋นตั่วอยากลุกขึ้น แต่ถูกเขาดึงเอาไว้ “พวกเราอยู่กลางสระนํ้า เรือก็เล็กขนาดนี้ ถ้าไม่ระวังเรือจะควํ่าแล้วตกนํ้าได้ พี่ว่ายนํ้าไม่เป็นด้วย เธอบอกมาสิ ถึงตอนนั้นถ้าคนมีความผิดติดตัวอย่างพี่จมนํ้า เธอจะช่วยชีวิตพี่หรือเปล่า?”อวิ๋นตั่วรู้สึกเสียใจทีหลังที่ขึ้นเรือกับเขา รู้สึกว่าตกหลุมพรางเขาอีกแล้วเธอหงุดหงิดมาก ทำไมตัวเองตกหลุมพรางเขาบ่อยๆ?อวิ๋นตั่ว* แปลว่าก้อนเมฆ
