็นปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว อากาศตอนกลางคืนหนาวเป็นพิเศษ สภาพแบบนี้จะออกไปข้างนอกยังไง?“มีเงินติดตัวไหม?”“ฉันไม่เคยพกเงินมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว” เทียนอี้ไม่รู้สาเหตุอวิ๋นตั่วนึกขึ้นได้ว่าตอนพี่ชายเพิ่งพลิกดูกระเป๋าของเขา ไม่เจอเงินสดเลยสักใบจริงๆ “ฉันลืมไป นายมีแต่บัตรเครดิต อย่างนั้นก็ได้ นายออกไปซื้อเสื้อผ้ามาให้ฉันเปลี่ยนหน่อย สภาพฉันเป็นแบบนี้เพราะนายทำร้าย ดังนั้นนายต้องออกเงินค่าเสื้อผ้า!”อวิ๋นตั่วอธิบายกับทียนอี้อย่างจริงจัง เหมือนกลัวเทียนอี้จะเข้าใจผิดว่าเธอกำลังหาผลประโยชน์จากเขาเทียนอี้มองดูสภาพเธอ เขารู้สึกว่าน่าขำมากจึงหัวเราะเยาะออกมา“นายยังมีหน้ามาหัวเราะอีกเหรอ?”“ขอโทษ แต่เธอดูสิบนตัวฉันก็เปียกโชกเหมือนกัน จะออกไปได้ยังไงล่ะ?”“สมนํ้าหน้านายแล้ว!”“ใช่ สมนํ้าหน้าฉัน ฉันจะไปซื้อเสื้อผ้าให้เธอเดี๋ยวนี้”พอเทียนออกไปแล้ว อวิ๋นตั่วจึงถือโอกาสอาบนํ้าเสียเลย แล้วใส่ชุดคลุมอาบนํ้าของโรงแรม รอเสื้อผ้าชุดใหม่ของตนเองจะว่าไปก็สมแล้วที่เทียนอี้คลุกคลีอยู่กับพวกผู้หญิงมานานหลายปี เขาไม่ได้ถามเลยว่าอวิ๋นตั่วใส่ไซส์อะไร แต่เสื้อผ้าที่ซื้อกลับมาแต่ละชุดใส่พอดีตัวแถมแบบยังสวยมากด้วยพออวิ๋นตั่วเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็ชมเทียนอี้ “ตาถึงนะเนี่ย แต่แบรนด์หรูไปหน่อย ก็แค่เปลี่ยนใส่ชั่วคราว ทำไมต้องแพงขนาดนี้ด้วย?”“ฉันคิดว่าโอกาสแบบนี้อาจจะมีไม่เยอะ ในเมื่อมีโอกาสก็ต้องให้สิ่งที่ดีที่สุดกับเธอ”อวิ๋นตั่วม
