องสายตาที่ลึกซึ้งของเทียนอี้ แล้วก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย “เทียนอี้นายอย่าเป็นแบบนี้เลย ทำเหมือนตัวเองเป็นคนเสเพลที่โชคร้ายในความรักนายดูตัวเองสิ มีทั้งลำดับศักดิ์ในวงศ์ตระกูลก็ทั้งหน้าตาดี มีผู้หญิงเป็นฝูงต่อแถวรอนายอยู่นะ ร่าเริงหน่อย”“แม่นํ้ารั่วสามพันลี้ เพียงหนึ่งจอกก็ดับกระหาย*”[1]“แบบนั้นฉันก็ช่วยนายไม่ได้แล้วล่ะ” อวิ๋นตั่วพูดพลางเปิดประตู“อวิ๋นตั่ว เธอบอกว่าเราเป็นคนรักกันไม่ได้ แต่เป็นเพื่อนได้ เธอพูดคำไหนคำนั้นหรือเปล่า?”“ก็ต้องดูการกระทำของนาย ถ้าให้ฉันออกมาหิ้วร่างนายทั้งวันทั้งคืนแบบนั้นก็ช่างเถอะ แบบนั้นเป็นคนแปลกหน้ากันดีกว่า”“ต่อไปฉันไม่มาหาเธอตอนเมาแน่นอน”“แบบนี้ยังพอคุยกันต่อได้”อวิ๋นตั่วเดินออกมาจากโรงแรม ลมหนาววูบหนึ่งก็พัดเข้ามา เธอตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ จึงห่อตัวเองไว้ในชุดคลุมให้แน่นขึ้น แล้วยื่นมือโบกรถแท็กซี่กลับบ้านแม่นํ้ารั่วสามพันลี้ เพียงหนึ่งจอกก็ดับกระหาย* เป็นการอุปมาว่า ผู้คนในโลกนี้มีมากมาย แต่ฉันต้องการเพียงเธอคนเดียว——————————————————-
