ลงจากรถแล้ว อวิ๋นตั่วก็เช็ดปากตัวเองแรงๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห ทำไมคนคนนี้ถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ! “หน้าด้าน!” เธอสบถด่าเบาๆ แต่รู้สึกว่ายังไม่สะใจ ก็เลยด่าเพิ่มอีก “หน้าด้าน!” ก็ยังไม่สะใจอยู่ดี คราวนี้ถึงขั้นต้องกระทืบเท้าแรงๆ “หน้าด้านๆๆ!!”“ใครหน้าด้าน!” จู่ๆ กู่เลี่ยงที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนก็มาจ้องหน้าอวิ๋นตั่ว“อาจารย์หลิวเหรอ?”“อย่ายุ่งเรื่องคนอื่นน่ะ!”กู่เลี่ยงเดินตามไปด้วย “งานของเราก็คือการยุ่งเรื่องคนอื่นไม่ใช่เหรอ?ดารามีความรัก แต่งงาน มีลูก ออกนอกลู่นอกทาง มีกิ๊ก กินข้าวกับอะไร ใส่เสื้อผ้าแบรนด์อะไร มีเรื่องไหนที่ไม่ใช่เรื่องคนอื่นบ้าง? เมื่อกี้ฉันเห็นนะ ถูกเขาเอาเปรียบมาเหรอ?”“แล้วเกี่ยวอะไรกับนายด้วย?” อวิ๋นตั่วหงุดหงิด เมื่อเห็นท่าทางยินดีกับความโชคร้ายของเธอจากอีกฝ่าย“เป็นทั้งเพื่อนร่วมงานทั้งเพื่อนร่วมชั้น ฉันจะไม่ห่วงเธอได้เหรอ?” กู่เลี่ยงออกความเห็นด้วยท่าทางจริงจัง “เรื่องเมื่อกี้น่ะ เธอไปฟ้องได้เลยนะ แต่เธอเป็นปาปารัสซีแล้วไปฟ้องเขา คงไม่ค่อยน่าเชื่อถือสักเท่าไหร่ อีกอย่างตอนนี้เขามีทีมทนายความ คงยิ่งหมดหวังเข้าไปใหญ่ แต่เราก็ยังมีอีกวิธีหนึ่งนะ จากตำแหน่งหน้าที่ของเขาตอนนี้ ถ้าเธอฟ้องฉันก็จะขึ้นข่าวให้เลยทันทีจากนั้นสื่อก็จะบูมเป็นพายุ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ เธอต้องมีชื่อเสียงแน่แล้วทีนี้นะอวิ๋นตั่ว เธอก็จะดังระเบิดเลย! แล้วก็ถือโอกาสเข้าวงการบันเทิงซะเลย
