ไม่ทันจอดสนิทดี อวิ๋นตั่วก็รีบร้อนจะถอดเข็มขัดจะลงจากรถ แต่อวี่เจ๋อก็รั้งไว้ “เลิกงานเมื่อไหร่ พี่จะมารับ”“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่เคยเลิกงานตรงเวลา” เธอเปิดประตูรถทว่าอีกฝ่ายกลับยังไม่ยอมปล่อย ไม่ยอมให้เธอลงจากรถ “เดี๋ยวก่อน!”“มีอะไรอีกคะ?” เธอเริ่มหงุดหงิดแล้วเขาก็ทำสิ่งที่ไม่คาดคิด อวี่เจ๋อจู่โจมเข้าหาริมฝีปากของเธอเบาๆจากนั้นก็ส่งยิ้มหวานให้ “แล้วเจอกัน!”เธอมองเขาด้วยความตกใจ จนกระทั่งผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้ดึงสติกลับมาได้ “หลิวอวี่เจ๋อ ดูเหมือนคุณจะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ของเรานะคะ เราเลิกกันแล้ว! เลิกกัน เข้าใจความหมายไหมคะ? ถ้าไม่เข้าใจ ก็ลองไปเปิดพจนานุกรมดูนะคะ การกระทำเมื่อกี้ของคุณ ฉันฟ้องได้เลยนะ!”“แต่ไม่ฟ้องก็จะดีกว่า เพราะยิ่งฟ้องร้องเป็นคดี ก็ยังจะเกี่ยวข้องกันสลัดไม่หลุด” เขายิ้มเจ้าเล่ห์
———————————————————–
