งกล้องที่คล้องอยู่ที่คอของกู่เลี่ยง “เธอเป็นนักข่าวเหรอ?”“ประมาณนั้นแหละ”“ประมาณนั้นหมายความว่ายังไง?”“ก็หมายความว่าเกือบๆ ไงล่ะ” อวิ๋นตั่วหัวเราะฝืนๆเทียนอี้แอบรู้สึกเศร้าใจนิดๆ เขาพอจะเดางานของอวิ๋นตั่วออก หลายปีที่คลุกคลีกับบรรดาดาราสาวพวกนี้ และเจอสถานการณ์แบบนี้มาก็ไม่น้อย เขาดึงมืออวิ๋นตั่วจะพาเดินออกไปข้างนอก“นายทำอะไรน่ะ?” อวิ๋นตั่วถาม“เลี้ยงกาแฟเธอไง”“ฉันกำลังทำงานนะ”“ภารกิจของเธอคืออะไร ถ่ายรูปแฟนของฟู่เข่อเจียเหรอ? งั้นก็ที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอนี่ไง? อยากจะถ่ายสักกี่รูปล่ะ?” เขาหันมองกู่เลี่ยง “ถ่ายเลยสิถ่ายสวยๆ นะ หรือไม่งั้นก็ไปถ่ายคู่กับฟู่เข่อเจียไหม แบบนั้นน่าจะน่าเชื่อถือกว่าหรือเปล่า?”จบคำ ฟู่เข่อเจียก็มาปรากฏตัวข้างเขาพอดี เธอมองเทียนอี้ด้วยความตกใจ “คุณมาทำอะไรที่นี่?”เทียนอี้โอบไหล่ฟู่เข่อเจีย “ถ่ายสิ!”
