๋นตั่วที่เลิกต่อต้านแล้วไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแค่ก้มหน้ากินข้าวต่อไปอยากรีบๆ กินให้เสร็จแล้วออกไปจากตรงนี้สักที“กินช้าๆ หน่อย เวลากินข้าวต้องเคี้ยวให้ละเอียด รีบร้อนแบบนี้ไม่มีต่อร่างกายนะ” อวี่เจ๋อเตือน “อีกอย่าง อย่านั่งหลังค่อมแบบนี้ มันไม่ดีต่อการกลืนอาหาร”พูดยังไม่ทันจบ กลืนลงไปแล้วอวิ๋นตั่วก็สำลัก จนต้องรีบเงยหน้า ลูบอกตัวเอง“เห็นไหม พี่บอกแล้ว?” อวี่เจ๋อวางตะเกียบลง ช่วยลูบหน้าอกให้ทว่าเธอก็รีบปัดมือเขาออก มองตาเขียวปัด แต่เขาก็ไม่ได้โกรธ “เดี๋ยวพี่ไปเอานํ้าให้”—————————————————
