ะถึงบ้านนั้น มีถนนเส้นหนึ่งที่สองข้างทางไม่มีไฟถนน และไม่มีบ้านคน ทุกครั้งที่อวิ๋นตั่วมาถนนเส้นนี้ เธอมักจะควบคุมตัวเองไม่ได้ ในหัวก็นึกถึงข่าวมากมาย คดีฆาตกรรมในทีวี นึกถึงพวกคดีคนหายที่เกิดขึ้นในช่วงนี้ เวลานี้เจ้าลาน้อยขับได้เร็วขนาดไหนเธอก็ไม่ว่า เธอหวังจะให้ถึงบ้านเร็วๆทว่าวันนี้เหมือนลาน้อยจะอารมณ์ไม่ดี กระเสาะกระแสะมาตลอดทางอวิ๋นตั่วต้องจอดรถหลายครั้ง เพื่อเจรจากับมัน “อย่าโมโหสิฉันรู้ว่าเธอเหนื่อย พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปโรงพยาบาล ตรวจสุขภาพให้ทั้งตัวเลย ดีไหม?”พอพูดแบบนี้แล้วขับต่อไปก็ขับได้ดีขึ้นจริงๆ ด้วย แต่ไม่นาน เหมือนลาน้อยจะรู้สึกได้ว่านี่เป็นเพียงแครอทที่อยู่ตรงหน้า แต่ไม่มีวันที่มันจะกินได้ จึงอารมณ์เสียต่อไปอวิ๋นตั่วต้องรับประกันกับมัน “ครั้งนี้พูดจริงๆ นะ พรุ่งนี้ฉันจะพาเธอไปตรวจ เธอไม่สบายตรงไหนก็บอกหมอ ฉันรักษาให้เธอได้แน่”ที่นี่ไม่มีเงินสามร้อยตำลึง* เป็นคำพังเพย หมายถึงคนที่ทำอะไรผิดสังเกตจนคนอื่นเดาออกว่าซ่อนของมีค่าไว้ จึงพูดปฏิเสธแบบนั้น———————————————————
