วไม่ได้อยู่แล้ว จะมาได้ยังไงล่ะ? ก่อนนายจะมา เธอทะเลาะกับเฉินอวี้ไปไม่รู้ตั้งกี่รอบ ทำท่าทางเหมือนจะอยู่ร่วมโลกกับนายไม่ได้ กว่าสองคนนั้นจะคุยกันรู้เรื่องน่ะไม่ง่ายเลย เฉินอวี้ต้องรับประกันว่าจะไม่ให้นายโผล่หน้าไปให้เธอเห็น เธอจะมีความสุขถ้าไม่ต้องเห็นหน้านาย แค่ทำเหมือนไม่มีนายอยู่! ” เจียงหนานพูดด้วยความหงุดหงิด“อย่างนั้นเหรอ?” อวี่เจ๋อมองเฉินอวี้เฉินอวี้มองเจียงหนานด้วยสายตาตำหนิ ตั้งแต่ยัยคนนี้คลอดลูก นิสัยใจคอก็เปลี่ยนไปมาก พูดจาโดยไม่สนใจผลลัพธ์ที่จะตามมาคำพูดพวกนี้สำหรับอวี่เจ๋อแล้ว ต่อไปจะเป็นเพื่อนกันได้อย่างไร?แต่เหมือนเจียงหนานจะไม่เห็นแววตาของเฉินอวี้ “พูดตามตรงนะ ถ้าพวกเราไม่ได้เป็นเพื่อนกันมาหลายปีขนาดนี้ ก็คงไม่เข้าใจนายแบบนี้หรอกพวกเราคงไม่อยากเจอนายด้วยซํ้า”“ฮะๆ……” อวี่เจ๋อหัวเราะออกมาเสียงหนึ่ง“นายยังหัวเราะอย่างไม่ละอายใจได้อยู่อีกเหรอ? ได้ข่าวว่าหลายปีมานี้นายใช้ชีวิตอยู่ดีที่ฮ่องกง ไม่ใช่แค่ได้รับเกียรติจากหมิงหัว ขนาดลูกสาวคนเดียวของเขายังชอบนายมากเลยนี่?” เจียงหนานว่าเฉินอวี้เตะชีซิง แล้วกระซิบบอก “ดูแลเมียนายดีๆ หน่อยสิ ยิ่งพูดยิ่งไปกันใหญ่แล้ว!”ชีซิงหยิกเจียงหนานเบาๆ เธอจึงจ้องเขาแล้วพูดเสียงดังว่า “นายหยิกฉันทำไม?”เฉินอวี้กับชีซิงต่างก็มองอวี่เจ๋อด้วยความอึดอัดจู่ๆ อวี่เจ๋อก็กระโจนลุกจากเก้าอี้ ถือนิตยสารเล่มหนึ่งไว้ในมือ หน้าปกพิมพ์ยุ่งเหยิงไม่เป็นระเบียบ
