จ้าวหนิงบีบคั้นจนไร้หนทาง หลิวจื้ออู่จำต้องลงมือด้วยโทสะเดือดพล่าน
หากเขานิ่งเฉย จ้าวหนิงย่อมสั่งทหารองครักษ์เปิดศึกอยู่ดี ถึงยามนั้นการปะทะย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยง ที่นี่คือกองบัญชาการทหารลาดตระเวนเมือง หาใช่ที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิง หากเกิดการตะลุมบอน คนของเขาที่มีเพียงหยิบมือย่อมมีจุดจบเพียงถูกหามออกไปเยี่ยงสุนัขข้างถนน
หากเป็นเช่นนั้น เขาจะกลายเป็นขุนนางแห่งที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิงคนแรกในรอบหลายสิบปีที่ถูกกองบัญชาการทหารลาดตระเวนเมืองเหยียบย่ำหยามเกียรติ ยิ่งเขาดำรงตำแหน่งถึงขุนนางระดับห้า การสูญเสียหน้าครานี้ย่อมลากชื่อเสียงของที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิงให้ป่นปี้ตามไปด้วย ความผิดพลาดนี้หนักหนากว่าเรื่องที่อู๋เซ่าเชินโดนซ้อมหลายเท่านัก เขาจะไร้ที่ยืนในที่ว่าการเมืองเยี่ยนผิงอีกต่อไป ต่อให้ภายหลังท่านเจ้าเมืองผู้เป็นขุนนางระดับสี่จะออกหน้าชิงคดีตรอกผิงคังกลับมาได้ คดีสำคัญเช่นนี้ย่อมไม่ตกถึงมือตัวไร้ค่าเช่นเขา เมื่อไม่อาจสานต่อแผนการลับของตระกูลหลิวได้ เขาย่อมสูญเสียจุดยืนในตระกูลเช่นกัน
หลิวจื้ออู่อับจนหนทาง จ้าวหนิงบีบคั้นจนหลังชนฝา ไม่เหลือทางถอยให้แม้แต่ก้าวเดียว
ยังนับว่าสวรรค์เมตตา ผู้บัญชากา
