่เขาเป็นเพื่อน ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะเริ่มพูดแก้ตัวให้จากตรงไหน เขากำลังเดือดดาล พอเห็นท่าทางที่มีความสุขของเทียนอี้ที่เกือบจะจุดพลุฉลองนั้น เขายิ่งมองก็ยิ่งโมโห ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมหมัดถึงไปตกอยู่บนหน้าเทียนอี้แล้วเทียนอี้เป็นคนที่ยอมเสียเปรียบที่ไหนกัน เขาชกเฉินอวี้กลับอย่างไม่ปราณีแม้แต่น้อย ทั้งสองคนต่อสู้กันอยู่ ฉงหรงกับลั่วเสวี่ยก็งุนงง นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?ตอนแรกฉงหรงก็อยากจะพูดเกลี้ยกล่อมทั้งสองคน แต่พูดอยู่นานก็เห็นว่าไม่มีประโยชน์อะไรเลย ถึงแม้วันนี้แดดไม่แรง แต่อากาศก็ร้อนมาก เธอรู้สึกคอแห้ง จึงไปนั่งอยู่ตรงโถงโรงแรมกับลั่วเสวี่ยซะเลย เพื่อรับแอร์เย็นๆ แล้วดูสองคนนั้นชกกันเสื้อผ้าของเทียนอี้กับเฉินอวี้ขาดหมดแล้ว ผมเผ้าก็ยุ่งเหยิงเช่นกัน เหงื่อแตกทั่วทั้งตัว ทั้งสองกำลังนั่งหอบหายใจอยู่บนพื้น“ผมว่าหลิวอวี่เจ๋อ แล้วพี่มาชกผมทำไม?” เทียนอี้พูด“เหลวไหล นั่นมันเพื่อนฉัน!”“นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าเขาจะมีเพื่อนแบบพี่ด้วย?”เฉินอวี้พูดพลางหอบหายใจ “ฉันขอเตือนนายไว้เลยว่าอย่าใช้กลอุบายกับอวิ๋นตั่วให้มากนัก ต่อให้วันนี้เขาสองคนไม่ได้หมั้นกัน แต่อวิ๋นตั่วก็ยังเป็นของอวี่เจ๋ออยู่ดี นายเชื่อไหมล่ะ?”“ผมไม่เชื่อหรอก! ” เทียนอี้ยืนขึ้น “อวิ๋นตั่วเป็นของผม พวกเราต่างหากที่ถูกลิขิตให้เป็นคู่กัน! หลิวอวี่เจ๋อทิ้งอวิ๋นตั่วไปได้ในเวลาแบบนี้ คนแบบนี้จะมีอะไรน่าเชื่อถืออีก พี่คิดว่าอวิ๋นตั่วโง่เห