รอ เธอจะมองจุดนี้ไม่ออกเชียวเหรอ?”เทียนอี้นึกถึงอวิ๋นตั่ว เวลาแบบนี้เธอคงเจ็บปวดมากแน่ๆ“ไม่ได้การละ ผมต้องไปหาอวิ๋นตั่ว ผมจะบอกอวิ๋นตั่วว่าไม่เป็นไร เธอยังมีผมอยู่!” เทียนอี้หันหลังวิ่งไปที่รถ ตอนนี้เป็นเวลาที่อวิ๋นตั่วอ่อนแอที่สุด ถ้าไปปลอบใจเธอตอนนี้ ไม่แน่ว่าเธออาจจะตอบแทนเขาก็ได้“ไอ้เด็กแสบ กลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ! ถ้านายกล้าไปสร้างปัญหา ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่!” เฉินอวี้วิ่งตามไป อยากจะดึงเทียนอี้กลับมา แต่เทียนอี้กลับสะบัดออก ทั้งตัวของเขาเต็มไปด้วยพละกำลัง เขาต้องไปสารภาพรักกับอวิ๋นตั่ว ไม่มีใครหยุดยั้งเขาได้!เทียนอี้ขึ้นรถ พอขับไปถึงบ้านอวิ๋นตั่ว เขาก็กดกริ่งขึ้น โบกไม้โบกมือทำหน้าทะเล้นใส่เครื่องถ่ายวีดีโอ “อวิ๋นตั่ว ฉันเอง ฉันมีอะไรจะบอกเธอ เธออกมาสักครั้งได้ไหม?”ประตูเปิดแล้ว คนที่ออกมาไม่ใช่อวิ๋นตั่ว แต่เป็นอวิ๋นเฉียว ในมือของอวิ๋นเฉียวถือไม้เบสบอลหนึ่งด้าม “นายมาบ้านฉันทำไม ไสหัวไป!”
