พอถึงเวลาเลิกงาน พนักงานก็ทยอยกลับบ้าน อวิ๋นอี้ฟานดูเวลา วันนี้สามคนนั่นไม่ได้มาทวงหนี้ หากว่ากันตามจริงเขาก็ควรจะโล่งใจ แต่ว่าตอนนี้เขากลับกำลังเป็นกังวล ไม่รู้ว่าต่อไปพวกนั้นจะทำอะไรอีกเพราะว่าไม่สบายใจ เขาก็เลยโทรศัพท์กลับไปที่บ้าน ทุกคนอยู่ที่บ้าน
พรุ่งนี้เป็นงานหมั้นของอวิ๋นตั่วแล้ว ดังนั้นทุกคนจึงกำลังเตรียมตัวสำหรับงานพรุ่งนี้ ชูยินกำชับมาตามสายว่าวันนี้เขาต้องกลับบ้านเร็วหน่อย เพราะต้องคุยเรื่องขั้นตอนต่างๆ กับเขา อวิ๋นอี้ฟานรับปากไป ในใจก็ภาวนาว่าไม่ว่าอย่างไรก็ต้องผ่านไปจนถึงวันพรุ่งนี้ให้ได้!พอวางสาย คนทวงหนี้ก็มา แต่วันนี้กลับมาคนเดียว อวิ๋นอี้ฟานค่อนข้างแปลกใจ รู้ว่าตอนนี้เลิกงานแล้ว ในบริษัทไม่เหลือใครอีก เขาคนเดียวพอจะจัดการได้?อีกฝ่ายหัวเราะ “ดูท่าคุณจะเป็นคนมีความรับผิดชอบมากนะครับ ถึงตอนนี้แล้วยังไม่กลับบ้าน กำลังรอผมอยู่เหรอ? เตรียมเงินเรียบร้อยแล้วหรือยัง?”“ผมกำลังระดมเงิน แต่ก่อนหน้านี้เกิดเรื่องนิดหน่อย”“คุณหมายถึงผู้ช่วยของคุณน่ะเหรอ?” ชายคนนั้นราวกับจะรู้ทุกการเคลื่อนไหวของเขา “ถ้าผมบอกว่าเขาหอบเงินหนีไปแล้ว คุณจะเชื่อหรือเปล่า?”อวิ๋นอี้ฟานไม่เชื่อ ”เขาไม่ใช่คนแบบนั้น”ฝ่ายนั้นมองเขาด้วยท่าทางเสียใจ “จริงๆ ผมชอบคุณมากนะครับ เป็นพนักงานของคุณก็น่าจะไม่เลว แต่น่าเสียดาย สิ่งแวดล้อมมีอิทธิผลต่อผู้คน!ตอนนี้คุณจะทำยังไงล่ะครับ? ผมรู้ว่าคุณไม่มีเงิน ต้องขายเครื่องล
