ื่องไม่ดีอะไรขึ้นอวิ๋นอี้ฟานรีบพูดขึ้น “ไม่มีอะไร ก็แค่คุยเรื่องกำหนดการแต่งงานของลูกๆ เท่านั้นเอง”“พ่อพูดว่ายังไงบ้างคะ?”“ก็แค่ถามเขาว่าจะเชิญแขกมาที่ไหน จะเชิญแขกประมาณกี่คนถึงจะดี” อวิ๋นอี้ฟานตบมือของลูกสาวเบาๆ “ลูกสาวตนเองหมั้นทั้งที คนเป็นพ่อจะไม่ถามได้ไงล่ะ?”“หนูไม่ได้หมายถึงเรื่องนี้ค่ะ” อวิ๋นตั่วลังเล ก่อนพูดต่อ “ที่จริงพ่อแม่ของอวี่เจ๋อก็ไม่เห็นด้วยที่พวกเราจะคบกัน พวกเขาบอกว่าหนูเป็นลูกคุณหนูบอบบางมากเกินไป แถมสองครอบครัวก็แตกต่างกันอย่างมาก กลัวว่าพวกเราจะใช้อิทธิพลรังแกคนอื่น หนูกลัวว่าพ่อจะบงการจัดแจงทุกอย่างเองเพราะพ่อรักหนูมาก แต่กับครอบครัวของอวี่เจ๋อกลับจะกลายเป็นเรื่องที่ไม่ให้เกียรติ สุดท้ายจากที่หวังดีก็จะกลายเป็นว่าทำให้เรื่องแย่ลง”อวิ๋นอี้ฟานไม่กล้าบอกลูกสาวว่าเขาได้ทำเรื่องแย่ๆ ไปแล้ว อีกอย่างยังหนักหนากว่าที่เธอจินตนาการไว้มากนัก เขาไม่ได้คิดจะจัดแจงทุกอย่างเองแค่เข้าไปรับผิดชอบกับชีวิตของอวี่เจ๋อด้วยแค่นั้นเอง แต่พอฟังที่อวิ๋นตั่วพูดแล้ว เขาก็ไม่ได้คิดว่าตนเองทำอะไรผิดไป เขาไม่เคยรังเกียจกีดกันบ้านหลิวบ้านหลิวกลับพยายามกีดกันรังเกียจลูกสาวเขา มีอย่างนี้ที่ไหนกัน
