อวิ๋นตั่วโน้มตัวลงเท้าคางพูดกับอวี่เจ๋อ “อย่ารู้สึกแย่ไปเลยนะคะ นี่เป็นการทดสอบความสัมพันธ์มิตรภาพของพี่ ดูว่าในช่วงเวลาสำคัญคับขันพี่จะยืนอยู่เคียงข้างสนับสนุนหนูโดยไม่มีข้อแม้ได้หรือเปล่า ไม่ว่าจะโดยกล่าวให้ร้ายใดๆ จะอดทนถูกยํ่ายีศักดิ์ศรีไม่ยอมขายเพื่อนหรือเปล่า”“นี่ถือว่าพี่ผ่านบททดสอบแล้วหรือยัง?”อวิ๋นตั่วพยักหน้า “วันนี้พี่ทำได้ดีมากค่ะ ต้องให้รางวัลสักหน่อยแล้ว”อวิ๋นตั่วประกบริมฝีปากลงบนปากอวี่เจ๋อ“แค่นี้เองเหรอ?” อวี่เจ๋อคิดว่าสิ่งที่ตนทุ่มเทกับการตอบแทนที่ได้ไม่สมนํ้าสมเนื้อกันเลย “ขี้เหนียวเกินไปแล้ว แบบนี้ความสัมพันธ์จะไม่ยืนยาวนะ”“พี่นี่!” อวิ๋นตั่วมองเขา คิดอยู่ครู่หนึ่ง “ก็ได้ค่ะ ให้รางวัลอีกหน่อยก็ได้”ตอนที่ริมฝีปากเล็กๆ ของอวิ๋นตั่วก้มสัมผัสลงที่ริมฝีปากเขานั้น อวี่เจ๋อก็ฉวยโอกาสตอนที่ยังไม่ทันตั้งตัวคว้าเอวของเธอเอาไว้ แต่เธอก็ขัดขืน “ไม่ใช่แบบนี้นะคะ”“รางวัลแบบไหน พี่จะตัดสินใจเอง” อวี่เจ๋อโอบกอดอวิ๋นตั่ว พลิกตัวสลับมาอยู่ข้างบน มือข้างหนึ่งของเขาลูบไล้ที่คิ้วของเธอ “พี่อยากจะเริ่มจากตรงนี้ แล้วก็มาตรงนี้ แล้วค่อยมาถึงตรงนี้”นิ้วมือเรียวยาวของเขาไล้ไปตามขณะที่พูด จากคิ้วไปถึงขนตายาวๆ ของเธอ แล้วก็มาที่ดวงตา จมูก แก้ม สุดท้ายก็มาหยุดอยู่ที่ริมฝีปากเล็กๆ“ดีไหม?” เขากระซิบเบาๆ ข้างหูของเธอเธอรู้สึกใจเต้นแรง ร้อนวูบวาบ ในหัวว้าวุ่น ลำคอแห้งผาก อยากจะพูดก็พูดไม่ออก“ไม่
