อวิ๋นตั่วอยู่ทานข้าวต่อ เธอช่วยจัดถ้วยจัดตะเกียบ ยกอาหาร ตักข้าวเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวหลิวไปแล้วหลิวห้าวตงรินเหล้าใส่แก้วตัวเองอย่างไม่รีรอ ฟางผิงพูดเสริมขึ้นว่าวันนี้เป็นวันฉลองเทศกาล ทุกคนต่างก็ดื่มกันทั้งนั้นอวี่เจ๋ออยากตักเตือนแต่อวิ๋นตั่วก็ยืดตัวขึ้น หยิบแก้วเหล้ายื่นไปแล้ว “ขอบคุณค่ะคุณป้า”“เธอดื่มเหล้าขาวเป็นเหรอ?” อวี่เจ๋อเป็นห่วงเล็กน้อย“ครั้งแรกอาจจะแปลก แต่ครั้งที่สองจะคุ้นเคยเอง ทั้งชีวิตนี้ใครดื่มเหล้าไม่เป็นบ้างคะ?” อวิ๋นตั่วมองโลกในแง่ดีมากอวี่ซีชูนิ้วโป้งให้เธอ “ดี อาจหาญมาก ท่าทางเหมือนจอมยุทธ์หญิง!”พออวิ๋นตั่วโดนชม เธอก็ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย ว่ากันว่ายิ่งอารมณ์ดีจะยิ่งกระหายอยากดื่ม เธอจึงพูดกับหลิวห้าวตงว่า “คุณลุงหลิวคะ หนูขอดื่มอวยพรให้ก่อนนะคะ!”พอเงยหน้าขึ้น เธอก็ดื่มเหล้าในแก้วหมดเกลี้ยงอวิ๋นตั่วแสบร้อนจนขมวดคิ้ว อวี่เจ๋อรีบส่งนํ้าเปล่าให้เธอ อวิ๋นตั่วดื่มไปอึกหนึ่งก็รู้สึกว่าไม่มีรสชาติอะไร “ไม่รสชาติอะไรสักนิดเลยค่ะ เป็นเหล้าดีได้ยังไงคะ”พออวี่ซีได้ยินดังนั้นก็รินเหล้าให้เธออีก แต่ถูกอวี่เจ๋อห้ามไว้ “เธอเอาจริงเหรอเนี่ย ถ้าดื่มอีกเมาแน่”“ไม่ขนาดนั้นหรอก เธอตามพ่อไปงานเลี้ยงตั้งแต่เด็ก จะดื่มเหล้าไม่ได้สักนิดเชียวเหรอ?” อวี่ซีไม่เชื่อ ยังยกขวดเหล้าจะรินให้อวิ๋นตั่วอวิ๋นตั่วยกแก้วขึ้นอย่างมีความสุข เตรียมจะรับเหล้าจากอวี่ซีอวี่เจ๋อจ้องอวิ๋นตั่วแวบหนึ่ง
