เธอมองเขาด้วยสายตาวิงวอน ชูนิ้วชี้ขึ้นมาขอร้อง “อีกแก้วเดียวนะคะ แค่แก้วเดียวเอง!”“ถ้าเมาขึ้นมาจะทำยังไง?” อวี่เจ๋อนึกถึงตอนที่เธอเมา บอกว่าจะจัดการเขาให้ได้ ถ้าครั้งนี้เมาอีก แล้วพูดอะไรมั่วซั่วออกมาจะทำยังไง?“ถ้าเมาแล้ว ก็ไปนอนพักที่เตียงฉันก็ได้” อวี่ซีดันใจกว้าง“คิดดูสิคะ เมาแล้วหลับสักงีบก็หายแล้ว” อวิ๋นตั่วไร้เดียงสาจริงๆ เธอไม่รู้แน่นอนว่าตอนเมาครั้งนั้นตัวเองได้ทำอะไรลงไปอวี่เจ๋อภาวนาขอให้ดื่มอีกแก้วเดียวแล้วไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นและไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นจริงๆ ด้วย ก็แค่หน้าแดงขึ้นผิดปกติ หัวเอียงซบที่ไหล่อวี่เจ๋อ แล้วก็เริ่มหัวเราะออกมา อวี่เจ๋อเรียกเธอ เธอยังตอบโต้ได้อยู่“อวิ๋นตั่ว?”“หนูอยู่นี่ไงคะ!”“เธอไม่เป็นไรหรอก” อวี่ซีพูด“เธอไม่เป็นไรหรอก!” อวิ๋นตั่วพูดตามอวี่ซี“ตอนนี้พอใจแล้วสิ เมาแล้ว!” อวี่เจ๋อมองน้องสาวด้วยสายตาตำหนิ“ประคองเธอไปนอนห้องอวี่ซีสักแปบเถอะ” ฟางผิงเข้าไปในห้องอวี่ซีก่อน ปูที่นอนให้เสร็จสรรพอวี่เจ๋ออุ้มอวิ๋นตั่วไปถึงเตียงอวี่ซี ห่มผ้าให้เธอเสร็จ เธอก็ดึงมืออวี่เจ๋อไว้ไม่ปล่อย “จับได้แล้ว หนูปล่อยพี่ไปไม่ได้หรอก!”อวี่ซีไม่ใช่แค่ดูอยู่ข้างๆ แถมยังเอาตัวเองเข้าร่วมด้วย “อวิ๋นตั่ว ไม่ให้ใครไปเหรอ?”“หลิว…อวี่…เจ๋อ!”อวี่เจ๋อหันไปส่งสัญญาณมือให้อวี่ซี“ตรงนี้ไม่ใช่เรื่องของเธอแล้วออกไปเถอะ!”อวี่ซีไม่ยอม จึงพูดว่า “นี่เป็นโอกาสดี พวกเราถามเธอกันเถอะว่าบ้านเธอมีเ
