ภายในห้องศิลาของเซียวเยี่ยนไร้ซึ่งของวิเศษพิสดาร มีเพียงผนังด้านหน้าอันโอ่อ่าตระหง่านตระการตา งานแกะสลักนูนต่ำบนนั้นวิจิตรบรรจงประดุจมีชีวิต มองดูคล้ายแผนที่อาณาเขตต้าฉีอีกผืนหนึ่ง
ทว่าแผนที่ผืนนี้แฝงความพิสดาร ขนาดของเมืองใหญ่น้อยถูกขยายสัดส่วนจนใหญ่โต เมื่อรวมกันแล้วกลับกลืนกินพื้นที่เกือบครึ่งของภาพแกะสลัก บรรดาหัวเมืองอุดร โดยเฉพาะด่านชายแดนล้วนโอ่อ่ากว่าแดนใต้หลายส่วน ทว่าเมืองหลวงเยี่ยนผิงกลับแผ่ไพศาลกินพื้นที่ถึงครึ่งจั้งอย่างน่าตื่นตะลึง
บนผังเมืองเยี่ยนผิงที่ทอดตัวกว้างยาวราวครึ่งจั้งดุจกระดานหมากรุก จวนตระกูลใหญ่แต่ละสายตั้งตระหง่านประดุจหมากเม็ดมหึมา แผนผังจวนบางแห่งถูกแกะสลักละเอียดยิบ ซ้ำยังฝังไข่มุกราตรีสุกสกาวขนาดเท่าไข่นกพิราบประดับไว้กึ่งกลาง
นอกเหนือจากนี้ สถานที่อย่างหอเฟยเสวี่ยในย่านผิงคัง อันเป็นหอนางโลมที่นางพำนักซ่อนเร้น ล้วนถูกทำเครื่องหมายด้วยอัญมณี หินโมราสีเขียวมรกตเหล่านั้นทอประกายตัดกับไข่มุกบนจวนตระกูลใหญ่อย่างชัดเจน
อาคารที่ประดับด้วยหินโมราสีเขียวมีตั้งแต่หอนางโลม ร้านค้า โรงเตี๊ยม จวบจนโรงหมอ หลากหลายจนสุดคณานับ นอกเหนือจากไข่มุกและหินโมรา ตามจวนและอาคารบางแห
