ชีซิงกับเฉินอวี้จ้องอวิ๋นตั่วตาไม่กะพริบ คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้ พวกเขาถึงกับทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ อวิ๋นตั่วคล้องแขนอยู่ที่คออวี่เจ๋อเหมือนชะนีแขนยาว ตัวแข็งค้าง ลืมไปเลยว่าตัวเองอยู่ในท่าทางแบบไหนชีซิงกับเฉินอวี้ค่อยๆ ยกมือขึ้น อยากพูดอะไรบ้างอย่าง แต่ก็ไม่รู้ว่าควรพูดอะไรออกมาดีในที่สุดอวิ๋นตั่วก็ดึงสติกลับมาได้ เธอรีบเก็บเสื้อคลุมจากพื้นมาใส่ให้เรียบร้อย ก่อนที่จะส่งยิ้มกระอักกระอ่วน “เป็นการฝึกซ้อมการแสดงโปรเจคเร็วๆ นี้ ของชมรมละครเราน่ะค่ะ”ชีซิงกับเฉินอวี้พยักหน้าด้วยความไม่เชื่อสุดๆ “อืม แบบนี้นี่เอง!”“หนูแสดงเป็นแมวค่ะ”ชีซิงกับเฉินอวี้พยักหน้าด้วยความไม่เชื่ออีกครั้ง “อืม แบบนี้นี่เอง!”อวิ๋นตั่วมองออกว่าพวกเขาไม่เชื่อ เธอยํ่าเท้าไปมาด้วยความร้อนรน“หนูพูดจริงๆ นะคะ!”“ก็ต้องจริงน่ะสิ แต่ทำไมพี่ไม่เคยเห็นเธอแสดงมาก่อนเลยล่ะ?”เฉินอวี้ว่า“หนูเป็นตัวสำรองค่ะ ถ้าตัวจริงเกิดปัญหาขึ้นมา หนูถึงจะได้ขึ้นเวที!”“อ่อ แบบนี้นี่เอง!”อวี่เจ๋อเมื่อเห็นท่าทางอวิ๋นตั่วใกล้จะร้องไห้เต็มที ถึงได้พูดบอกกับเพื่อนตัวเอง “พอแล้ว พวกนายกลับไปได้แล้ว”ชีซิงดึงเฉินอวี้จะกลับออกไป แต่พอเดินไปถึงประตู เฉินอวี้ก็หันกลับมาส่งยิ้มร้ายให้อวิ๋นตั่วอย่างรู้งาน “อวิ๋นตั่ว พี่รู้จักกับผู้กำกับชมรมละครของพวกเธอนะ อยากให้พี่บอกเขาให้เธอเป็นตัวหลักไหมล่ะ?”คนถูกถามหอบหายใจด้วยความโมโห มองเฉินอวี้ อยากจะฉี
