กไปตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว พอโทรหาก็ปิดเครื่องนึกไม่ถึงว่าเธอจะไปบ้านเขาคนเดียวอวี่เจ๋อใส่เสื้อคลุมแล้วรีบกลับไปที่บ้าน ในรูปที่อวี่ซีส่งไปให้นั้นเป็นภาพที่ในครัวมีของระเการะกะ แต่เห็นอวิ๋นตั่วอยู่คนเดียว สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เขากังวลมากที่สุด เธอทำอาหารเป็นซะที่ไหนกัน ถ้ามีดบาดมือจะทำยังไงล่ะ? แล้วถ้าเกิดโดนไฟลวกจะทำยังไง? ในหัวเขาคิดไปร้อยแปดพันเก้า ทั้งหมดล้วนแต่เป็นเรื่องไม่ดีทั้งนั้น ตัวเองคิดเองตก็ตกใจเองพอมาถึงบ้าน อวิ๋นตั่วก็กำลังต่อสู้อยู่กับปลาตัวหนึ่ง เห็นๆ อยู่ว่าปลาตัวนี้ขอดเกล็ดและทำความสะอาดข้างในเรียบร้อยแล้ว แต่คาดไม่ถึงว่าปลาตัวนี้ยังกระดิกหางอยู่ ดูจากกระพุ้งแก้มแล้ว เหมือนมันยังหายใจได้พออวิ๋นตั่วนึกว่าต้องเอาปลาตัวเป็นๆ ลงในกระทะนํ้ามัน ก็รู้สึกโหดร้ายมาก “ปลาจ๋าๆ เธอจะโทษฉันไม่ได้นะ ใครใช้ให้เธอเกิดมาเป็นปลาล่ะ เธอคิดดูสิว่าพี่น้องของเธอก็หนีชะตากรรมนี้ไม่พ้น เธอไปรวมอยู่กับพวกมันจะดีกว่านะ!”อวิ๋นตั่วหยิบปลาเตรียมที่จะใส่ลงกะทะที่มีนํ้ามัน แต่ดันมือลื่นทำปลาตกลงพื้น“เฮ้ย ความตายจะมาเยือนแล้ว ยังมาเล่นตลกอะไรกับฉันอีก ขอเตือนเลยนะ ถ้าพูดดีๆ ไม่ยอมฟังล่ะก็ ถ้างั้นก็ต้องใช้กำลังบังคับ!”อวิ๋นตั่วก้มลงกำลังจะจับปลาตัวนั้น อวี่เจ๋อก็พุ่งเข้ามาในครัว ดึงเธอขึ้นมายืนอยู่ข้างอ่างนํ้า แล้วเปิดก๊อกนํ้าล้างมือให้เธออวิ๋นตั่วหันไปมองอวี่เจ๋อ แล้วก็ยิ้มให้เขา “พี่มาได้ยังไงคะ?”“พี
