อวิ๋นตั่วกลับมาที่หอพัก ฉงหรงกับลั่วเสวี่ยต่างก็กำลังทบทวนการบ้านอยู่ในผ้าห่ม วันนี้สือเหยียนกลับบ้านไปแล้ว ตอนนี้เธอยังไม่กลับมาและคงจะไม่กลับมาแล้วพอลั่วเสวี่ยเห็นอวิ๋นตั่วก็หัวเราะเยาะเธอ “ไปนานขนาดนี้ บอกมานะว่าไปทำเรื่องไม่ดีอะไรมา?”อวิ๋นตั่วมองลั่วเสวี่ย “ทำเรื่องไม่ดีอะไรเหรอ?”“อย่าแกล้งโง่ไปเลยน่า หญิงชายอยู่ด้วยกันสองต่อสอง เธอว่าจะทำเรื่องไม่ดีอะไรล่ะ?”ในที่สุดอวิ๋นตั่วก็เข้าใจแล้ว “ความคิดเธอนี่ไม่ดีเลยนะ วันนี้เขากลับบ้านฉันรอเขาอยู่พักหนึ่ง จากนั้นก็จัดการเขียนต้นฉบับ”เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเอง อวิ๋นตั่วก็หยิบยูเอสบีแล้วพิมพ์ต้นฉบับออกมาลั่วเสวี่ยเดินเข้ามาหา แล้วยิ้มแบบมีเลศนัย “เขียนโดยที่มีอาจารย์หลิวชี้แนะสินะ?”อวิ๋นตั่วตัวสั่นเล็กน้อย “ทำไมฟังดูมีลับลมคมใน ไปโดนสิ่งอัปมงคลอะไรมาหรือเปล่า? จะให้ฉันตามเฉินอวี้มาดูเธอหน่อยไหม”พอลั่วเสวี่ยได้ยนิชื่อเฉินอวี้ หน้าตาของเธอก็บูดบึ้งทันที “อย่าพูดถึงเขานะ ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับเขา!”“เป็นอะไรไป?” อวิ๋นตั่วมองฉงหรงแล้วถามฉงหรงพูดเบาๆ ว่า “วันนี้เฉินอวี้สารภาพรักกับเธอแล้ว!”“เป็นเรื่องดีนี่”“ที่สำคัญมีคนกลุ่มหนึ่งพากันโห่ร้องด้วย เธอก็เลยรู้สึกขายหน้ามาก”“พี่เฉินอวี้ก็ไม่ได้ขี้เหร่ขนาดนั้นหรอกมั้ง?”ฉงหรงหัวเราะแล้วพูดว่า “ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละ เขาก็แค่อ้วนไปหน่อย”“ผอมลงเยอะแล้วด้วย” อวิ๋นตั่วพูด“ยังต้องผอมลงอีกนิด
