นอี้กับบรรดาคุณชายตระกูลฟ่านไร้ฝีมือทนรับแรงกระแทกไม่ไหว พากันขี้ขลาดตาขาวทิ้งค่ายกลหลบหนีจนพาให้ทัพหลักแตกพ่าย เขาไม่มีทางปราชัย ดีไม่ดีอาจตีจ้าวหนิงแตกกระเจิงไปแล้วด้วยซ้ำ
ห้วงเวลาชี้เป็นชี้ตาย สวีจือสวินยังไม่ทันได้บั่นคอพวกตระกูลฟ่านเพื่อเชือดไก่ให้ลิงดู ป้องปรามมิให้ผู้ใดกล้าทิ้งแนวรบตามอำเภอใจจนกระบวนทัพพังทลาย กองกำลังหลักกลับก่อกบฏตีกันเองอีกระลอก เรื่องบัดซบปานนี้ใครจะทนกล้ำกลืนลง
“คุณชายสวี คนตระกูลเฉินกำเริบเสิบสานเกินไปแล้วขอรับ พวกมันขัดขืนคำสั่งจัดทัพ เคลื่อนไหวตามอำเภอใจ ไม่เพียงทำลายค่ายกลทะลวงฟันของเรา ซ้ำยังหันมาโยนความผิด พ่นคำผรุสวาทใส่หน้า พี่น้องหลายคนสุดจะทน…”
สิ้นคำรายงานของคุณชายตระกูลบุ๋นผู้หนึ่ง สวีจือสวินก็กระจ่างแจ้งถึงต้นสายปลายเหตุ
ยามที่เขานำทัพไปสกัดกั้นจ้าวหนิง เดิมทีตระกูลเฉินมีหน้าที่ประคองค่ายกลอยู่รอบนอก ทว่าพอเห็นกองกำลังซุนคังจวนเจียนจะถูกบดขยี้ พวกมันกลับหน้ามืดตามัวหวังแย่งชิงความดีความชอบ ถึงขั้นกระชากสหายร่วมรบแนวหน้าออก แล้วสอดแทรกตัวเองเข้าไปแทนที่
ผลลัพธ์คือค่ายกลฝ่ายตนปั่นป่วนจนต้านทานคมดาบของซุนคังไม่อยู่ คุณชายตระกูลเฉินถูกซุนคังฟาด
