กเขาโดยไม่ตั้งใจจริงๆ ด้วย อวิ๋นตั่วรู้สึกว่ามีไฟร้อนเต็มหน้า จนทำให้รู้สึกร้อนผ่าวมาก“พวกเรารีบไปกันเถอะ!”อวิ๋นตั่วจูงมืออวี่เจ๋อ พลางก้มหัวแล้วเดินไปข้างหน้า ทำให้ไม่ทันระวังจนชนคนเข้าแล้ว พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นว่าเป็นเทียนอี้ข้างๆ เทียนอี้คือสือเหยียน สองคนนี้เดินอยู่ด้วยกัน ทำให้อวิ๋นตั่วประหลาดใจมาก“เธอสองคนมาเดินเล่นด้วยกันเหรอ! ” ขณะที่ถาม อวิ๋นตั่วมองสือเหยียนแล้วก็มองเทียนอี้“จะรีบร้อนเดินไปไหน เป็นโจรเหรอ?”พอเทียนอี้เห็นอวี่เจ๋อจูงมืออวิ๋นตั่ว ก็รู้สึกปวดใจมากอวิ๋นตั่วมองตามสายตาของเทียนอี้ที่กำลังมองมือของเธอ จึงอยากจะดึงมือกลับมา แต่อวี่เจ๋อดันกุมไว้แน่นขึ้น“ถ้าฉันเป็นโจร จะเป็นโจรอะไรล่ะ?” อวิ๋นตั่วถาม“ใครจะไปรู้ล่ะ ต้องถามตัวเธอแล้วล่ะ” เทียนอี้มองอวี่เจ๋อที่อยู่ข้างๆแวบหนึ่งสีหน้าของอวี่เจ๋อสงบสุขุม พลางพูดกับอวิ๋นตั่วว่า “พวกเรารีบกลับกันเถอะ”อวิ๋นตั่วบอกลาเทียนอี้กับสือเหยียน แล้วโดนอวี่เจ๋อจูงมือหายไปจากสายตาเทียนอี้สิ่งนี้ทำให้เทียนอี้โกรธมาก “ยัยผู้หญิงไร้อนาคต ตกอยู่ในกำมือคนอื่นเรียบร้อยแล้ว เธอว่าหลิวอวี่เจ๋อมีอะไรดี อายุก็เยอะขนาดนั้น ทำไมอวิ๋นตั่วชอบเขาได้ล่ะ?”“ตั้งแต่เขามาปรากฏตัวตรงหน้าอวิ๋นตั่ว เขาก็กลายเป็นไอดอลของอวิ๋นตั่วแล้ว นายไม่มีทางเทียบได้หรอก ฉันแนะนำว่าอย่าเสียแรงเปล่าดีกว่า” สือเหยียนพูด“นี่เธอ ทำไมชอบพูดจาไม่น่าฟังอยู่เรื่อยเลย? ทำไมฉันถึงจะเที
