สักหน่อย ครูเชื่อว่าเธอต้องเรียนคณิตศาสตร์ได้ดีแน่”“คือว่าเรื่องนั้น…หนูเกรงว่าจะทำให้คุณครูผิดหวังแล้วล่ะค่ะ ด้านหลังแบบฝึกหัดครั้งที่แล้วหนูไม่ได้แก้โจทย์เองค่ะ” อวิ๋นตั่วกล่าวขอโทษ“เธอไม่ได้แก้โจทย์เอง?” คุณครูตาขีดรู้สึกมึนไปหมดแล้ว เพราะตอนนั้นเขาให้อวิ๋นตั่วกับเทียนอี้อยู่ก่อน เทียนอี้ส่งกระดาษเปล่ามา ถ้าเธอไม่ได้แก้โจทย์เองแล้วใครเป็นคนแก้ให้ล่ะ“หลิวอวี่เจ๋อ คุณครูสอนพิเศษของหนูแก้ให้ค่” อวิ๋นตั่วว่า„หลิวอวี่เจ๋อ‟ สามคำนี้ สำหรับคุณครูในโรงเรียนของอวิ๋นตั่วแล้วเรียกได้ว่าไม่มีใครที่ไม่รู้จัก อวิ๋นตั่วเป็นคนดัง และเธอก็ทำให้อวี่เจ๋อมีชื่อเสียงโด่งดังไปด้วย“ครูอยากพบครูสอนพิเศษคนนี้ เธอให้เขามาหาหน่อย” คุณครูตาขีดกล่าว“เขายุ่งมากเลยค่ะ”คุณครูตาขีดไม่เคยเจอนักเรียนแบบนี้มาก่อน ขนาดลอกข้อสอบก็ยังลอกไม่ผ่าน แถมยังไม่รู้สึกผิด และไม่สำนึกเลยแม้แต่น้อย“ถ้าอย่างนั้นก็ให้ผู้ปกครองของเธอมา” คุณครูตาขีดเริ่มโมโหเดือดดาลแล้วเมื่ออวิ๋นตั่วพิจารณาแล้ว ก็รู้สึกว่าถ้าเชิญอวี่เจ๋อมาจะเหมาะกว่า เธอไม่ได้กลัวว่าชูยินจะกลับบ้านไปตีเธอ แต่เธอเข้าใจแม่ของเธอดีที่สุด แม่เธอค่อนข้างหูเบา ถ้าคุณครูพูดอะไรออกมา ตัวเธอเองคงหาทางออกไม่ได้แล้วยิ่งถ้ารู้ว่าสือเหยียนสอบได้ดีกว่าเธอ แบบนั้นเธอต้องไม่เหลือชิ้นดีแน่ๆ“เดี๋ยวหนูโทรเรียกคุณครูหลิวมาค่ะ”คุณครูหลิวมาถึงโรงเรียนก่อนเวลาโรงเรียนเลิกครึ่งชั่วโมง แล้