ควันกำยานมังกรขดลอยอวลจากกระถาง กลิ่นหอมลึกล้ำซึมซาบทะลวงถึงปอดและหัวใจ จ้าวหนิงหลับตานิ่งสนิท ชักนำปราณแท้โคจรผ่านเสี่ยวโจวเทียนรอบแล้วรอบเล่า บรรจบครบเก้ารอบนับเป็นหนึ่งต้าโจวเทียน
ทุกคราที่ทะลวงผ่านหนึ่งต้าโจวเทียน ทะเลปราณย่อมเติมเต็มขึ้นอีกส่วน ปราณแท้ควบแน่นหนักอึ้ง รอคอยเวลาบีบอัดจนถึงขีดสุดเพื่อทะลวงคอขวด
ทะเลปราณยามนี้เปรียบดั่งแอ่งน้ำตื้นเขิน หากเบิกคอขวดสำเร็จย่อมขยายกว้างดั่งสระลึก ความหนาแน่นของปราณแท้ถึงจุดนั้น ย่อมบรรลุเงื่อนไขปลดปล่อยปราณก่อรูปสังหารนอกร่าง
หากไร้กำยานมังกรขดหนุนนำ เพียงโคจรครบเก้าต้าโจวเทียนจ้าวหนิงย่อมยุติการบำเพ็ญเพียร หากขืนดึงดัน เส้นลมปราณและทะเลปราณย่อมปริแตกเกินรับไหว
ทว่ายามนี้ เส้นลมปราณกลับแกร่งกร้าว ปราณแท้ไหลทะลักดุดัน ทะเลปราณตั้งตระหง่านมั่นคงดั่งขุนเขาไท่ซาน จ้าวหนิงบีบอัดปราณแท้ควบแน่นเป็นเกลียวคลื่น ซัดกระหน่ำเข้าชนคอขวดอย่างเกรี้ยวกราด
หนึ่งครา สองครา สามครา… เกลียวคลื่นลูกที่หกกระแทกกำแพงคอขวดจนสะท้อนกลับ ปราณแท้สิ้นกำลัง ร่วงหล่นจมดิ่งคืนสู่ทะเลปราณ
จ้าวหนิงหาได้ไหวติง รวบรวมสมาธิเริ่มต้นใหม่ ชักนำปราณแท้ทะลวงเสี่ยวโจว
