มฝีปาก ใบหน้าแบบนี้น่ะ ดูดีจนแทบพูดไม่ออกเชียว” คุณนายฉินที่เงียบมาตลอดก็พูดขึ้นบ้าง“คุณนายฉินนี่เป็นคนมีความรู้จริงๆ นะคะ สามารถพูดอะไรที่คนอย่างเราอยากจะพูดแต่พูดไม่ออก” คุณนายฟางว่าชูยินได้ยินแบบนั้นแล้วก็รู้สึกตัวลอย ทว่ากลับพูดออกไปว่า “เธอยังเด็กอยู่เลย จะดูดีอย่างที่พวกเธอว่าได้ยังไงกัน ในอนาคตยังไม่รู้เลยว่าโตมาจะเป็นยังไง”“เธออายุสิบสามแล้วใช่ไหม?” คุณนายฉินถามชูยินพยักหน้า “ถ้านับตามสวี่ซุ่ย*ก็สิบสามแล้ว”“เขาว่ากันว่าดูตอนเด็กก็รู้แล้วว่าต่อไปจะเป็นอย่างไร นี่อายุสิบสามยังเยี่ยมขนาดนี้ อนาคตมีแต่ดีขึ้นเรื่อยๆ แน่” คุณนายฟางว่าคุณนายฉินกับคุณนายหลี่รีบพยักหน้า บอกให้รู้ว่าเห็นด้วยกับคุณนายฟางชูยินได้ฟังแล้วก็ยิ่งทำอะไรไม่ถูก ในใจก็รู้สึกมีความสุข จนไม่ได้นับเลขในมือ ทำให้เธอเสียไปสามหมื่นกว่า แต่ก็ยังคงยืนยิ้มกว้างส่งทั้งสามคนขึ้นรถกลับออกไปได้อยู่ชูยินกลับเข้ามาในบ้าน นึกถึงคำของคุณนายฉินแล้วก็อดไม่ได้ที่จะฮัมเพลงออกมา ป้าหวังที่เก็บโต๊ะเสร็จกลับออกมาเห็นชูยินฮัมเพลงอยู่จึงเอ่ยถาม “วันนี้คุณนายมือขึ้นหรือคะ?”“ใครว่าฉันมือขึ้นล่ะ วันนี้ฉันเสียอยู่คนเดียวเลย” ชูยินว่าคำตอบอย่างที่ทำเอาคุณหวังแอบคิดในใจ เสียอยู่คนเดียวแต่ยังมีความสุขได้แบบนี้ หรือจะเสียจนเพี้ยนไปแล้วชูยินขึ้นไปยังชั้นบน พอเดินเข้าไปในห้องแล้วก็นึกขึ้นได้ต้องไปดูคนสวยของเธอสักหน่อย เธอเดินไปที่หน้าห้องของอวิ๋
