งขนาดนั้นได้ยังไงคะ ถ้าทุกคนบอกหนู หนูก็พอปรับปรุงได้ ถ้าไม่พูดว่าทำอร่อยมาก อย่างน้อยวันนี้ก็คงไม่โดนคนอื่นหัวเราะเยาะหรอก”“ใครหัวเราะเยาะเธอ? อวี่เจ๋อเหรอ?” อวิ๋นเฉียวใช้มือหนึ่งเท้าคางพลางงอนิ้วชี้เคาะเบาๆ “ไม่น่าจะใช่นะ ทนมาได้นานขนาดนี้ สุดท้ายดันทนไม่ไหวซะแล้วเหรอ”อวิ๋นตั่วมองอวิ๋นเฉียวด้วยความสิ้นหวัง เขาเองก็รู้ว่าเธอทำอาหารไม่อร่อย เห็นอยู่กับตาว่าทักษะการทำอาหารของเธอพัฒนาไปอย่างน่าเศร้าสลดใจ แต่กลับไม่พูดอะไรออกมา แบบนี้มันต่างอะไรกับการปล่อยให้เธอถอยหลังเข้าคลองล่ะอวิ๋นเฉียวยังไม่เข้าใจอารมณ์โกรธของอวิ๋นตั่ว เขายังนึกว่าอวี่เจ๋อเป็นคนทำให้น้องสาวของตนอารมณ์ไม่ดี รู้สึกว่าตัวเองต้องช่วยพูดแก้ต่างให้ “แต่เรื่องนี้ก็โทษอวี่เจ๋อไม่ได้เหมือนกันนะ เขาทนมาได้ขนาดนี้ก็ไม่ง่ายเลย ถ้าพูดตามความจริงแล้ว ทุกครั้งที่เห็นเธอออกจากบ้านไป พี่ก็อกสั่นขวัญแขวนตลอด กลัวว่าอวี่เจ๋อกินเข้าไปแล้วจะตายเอาน่ะสิ ครอบครัวหลิวฝากความหวังไว้กับลูกชายคนนี้มาก ถ้าเธอไปทำลายความหวังของพวกเขา พวกเขาคงมาเอาเรื่องเธอถึงที่สุดแน่”“พี่รู้ว่าพวกเขาอาจจะมาเอาเรื่องหนู แต่ก็ไม่ยอมบอกงั้นเหรอคะ หรือว่าพี่อยากเห็นหนูทำให้พี่อวี่เจ๋อตาย แล้วให้ครอบครัวหลิวมาคิดบัญชีกับหนูพอพวกเราเจ็บตัวทั้งสองฝ่าย จากนั้นพี่ก็คอยเก็บเกี่ยวผลประโยชน์จากเรื่องนี้ ใช่ไหมคะ!”“ให้ตายเหอะ!” อวิ๋นเฉียวตะลึง “เธอคิดได้ซับซ้อนขนาดนี้เลย
