นไม่เอาหรอก”“ถึงจะไม่มีความสามารถ แต่หน้าตาก็พอถูๆ ไถๆ ไปได้นะคะ”“นุ่มนิ่มเป็นหมอกปัก สมองแบบนั้นใครเขาจะไปอยากได้”“เขามีคุณพ่อคอยสนับสนุน ต่อให้ไม่เอาการเอางานก็ยังมีคนต้องการ”ตรงจุดนี้อวี่ซีเองก็เห็นด้วย ตั้งแต่อวิ๋นเฉียวไปอังกฤษ ทุกครั้งที่เขาส่งรูปกลับมาก็มักจะมีสาวข้างกายไม่ซํ้าหน้า เพียงแต่ไม่รู้ว่าผู้หญิงพวกนั้นต้องการอะไร เพราะหน้าตาของเขาหรือ คุณชายที่หน้าตาดีกว่าเขาก็มี หรือหากหวังเงินของครอบครัวเขา มุ่งตรงเข้าหาพ่อของเขาจะไม่ได้ผลเร็วกว่าหรือไง ได้ยินว่ามีครั้งหนึ่งเขาก่อกวนอวิ๋นอี้ฟานจนถูกระงับบัตรเครดิต สุดท้ายก็ต้องอาศัยเงินค่าขนมของอวิ๋นตั่วใช้ชีวิตไปอย่างยากลำบาก แต่ถึงแบบนั้น เขาก็ยังเปลี่ยนคู่ควงอยู่ตลอดทุกคนต่างก็ถามเขาว่า “คนข้างๆ คือใครกัน”เขาก็จะตอบว่า “เพื่อน”ได้ฟังเช่นนั้นทุกคนก็ได้แต่หัวเราะ เพื่อนของเขานั้นเยอะเสียจริงๆครอบคลุมไปถึงห้าทวีปสี่มหาสมุทร มีทุกชนชาติ ทุกสีผิวเวลาอยู่ที่บ้าน อวี่ซีก็มักจะด่าเขาบ่อยๆ “มั่วไม่เลือกแบบนี้ ระวังจะเป็นโรคเอดส์เข้าสักวัน”และอวี่เจ๋อก็จะตำหนิเธอ “เขาไม่ได้มายุ่งกับเธอสักหน่อย เธอจะไปด่าเขาทำไม”“หรือเขาแค่ยังไม่ไปตรวจ”“ยังไงมันก็ไม่ใช่เรื่องของเธอ นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว”“ไม่ว่าจะยุคสมัยไหน เรื่องความรักก็ต้องจริงจังทั้งนั้นแหละ” จู่ๆ อวี่ซีก็เปลี่ยนมาพูดถึงเรื่องของคนเป็นพี่ซะเฉยๆ “ตอนนี้มันยุคไหนแล้ว พี่ยังไม่มีความรักอี
