โกรธควรจะเป็นเขาสิ คนที่จะออกหน้าทวงความเป็นธรรมให้น้องก็ควรจะเป็นเขาสิถึงจะถูก“เฮ้ย เดี๋ยวก่อน รอฉันด้วยสิ!”จนเมื่อมาถึงหน้าบ้านของสือเหยียน อวิ๋นเฉียวก็เริ่มชักไม่แน่ใจเสียแล้ว“เรามาถึงบ้านของเธอแบบนี้ มันไม่ค่อยดีหรือเปล่า”อวี่เจ๋อนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง ผู้ชายสองคน มาหาเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนเดียวแบบนี้ มันค่อนข้างจะดูเป็นคนขี้ขลาดอยู่สักหน่อย“รออยู่ตรงนี้แหละ”อวี่เจ๋อเดินไปกดกริ่ง สักพักก็มีแม่บ้านมาเปิดประตู“สวัสดีครับคุณป้า ผมชื่อหลิวอวี่เจ๋อ เป็นครูสอนพิเศษของบ้านอวิ๋น ผมมีธุระกับสือเหยียนนิดหน่อยน่ะครับ”แม่บ้านบอกให้เขารอสักครู่ ก่อนที่ประตูบ้านจะถูกปิดลงไม่นานนักหลังจากนั้น ประตูบ้านก็เปิดออกอีกครั้ง สือเหยียนยืนอยู่ตรงประตู เธอมองอวี่เจ๋อด้วยความสงสัย“สือเหยียน เธอช่วยออกมาข้างนอกสักครู่หนึ่งได้ไหม”“มีเรื่องอะไรหรือเปล่า” สือเหยียนมองอวี่เจ๋ออย่างประเมิน ก่อนหน้านี้เธอเคยได้ยินมาว่าครูของบ้านอวิ๋นนั้นโดดเด่นไม่เหมือนใคร วันนี้ได้มาเจอถึงได้รู้ว่าสมคำรํ่าลือจริงๆ“ฉันมีเรื่องอะไรจะคุยกับเธอหน่อย”สือเหยียนเห็นอวิ๋นตั่วกับอวิ๋นเฉียวที่ยืนอยู่ด้านหลังของอวี่เจ๋อ ก็เริ่มเกิดลางสังหรณ์ใจที่ไม่ค่อยดีขึ้นมา“มีเรื่องอะไรก็พูดตรงนี้เถอะค่ะ” สือเหยียนตัดสินใจไม่ก้าวออกนอกประตูบ้าน แบบนี้ยังไงเธอก็ยังอยู่ในอาณาเขตของบ้าน“เรื่องที่เธอว่าอวิ๋นตั่วตอนเที่ยง ฉันคิดว่าเธอควรจะต้องขอโทษเขา”“เร
