ดีขึ้น ลุงเจ็ดชอบพำมันไปอวดข้ำงนอกเจียวเวยนั่งอยู่ตรงที่นั่งด้ำนข้ำงคนขับอย่ำงเงียบๆ พลำงฟังเว่ยเหลิงคุยกับแมวที่อยู่ด้ำนหลัง ถึงแม้แมวตัวนั้นจะไม่ได้ตอบอะไร แต่เว่ยเหลิงก็ยังไม่หยุดพูด อะไรคือ ‘ท่ำนเซอร์’ อะไรคือ ‘NB’ เขำไม่เข้ำใจสักอย่ำงพอมำถึงหอกลำงคืน เจียวเวยก็คิดว่ำตัวเองตำฝำด เมื่อวำนเขำกับเพื่อนๆ ก็ผ่ำนที่นี่ ตอนอยู่บนรถเมล์พอเห็น ‘หอกลำงคืน’ที่อยู่นอกรถยังนั่งคุยกันเรื่องนี้อยู่สักพัก ยังคิดอยู่เลยว่ำเมื่อไรถึงจะมีโอกำสเข้ำไปดูข้ำงใน เคยได้ยินเรื่องค่ำใช้จ่ำยในนั้น…ไม่ใช่แค่สูงธรรมดำเจียวเวยมองตัวเองที่แต่งตัวด้วยชุดอยู่บ้ำนแตกต่ำงจำกผู้คนที่อยู่รอบๆ เดิมทีก็แอบหงุดหงิดตัวเอง แต่พอเห็นเว่ยเหลิงแล้วก็เบำใจ เพรำะเขำก็ใส่ชุดล ำลองเหมือนกันเป็นดั่งเช่นทุกครั้ง เว่ยเหลิงไมได้เข้ำทำงประตูหน้ำ เจียวเวยเดินตำมคนกับแมวเข้ำไปพอเข้ำไปในห้องประจ ำของเว่ยเหลิงได้ไม่นำน เย่ฮ่ำวก็พำท่ำนเซอร์เข้ำมำหลังจำกที่จัดกำรเรื่องก่อนหน้ำเรียบร้อย เย่ฮ่ำวก็ไม่ต้องกบดำนอีกต่อไป งำนของเขำยุ่งเสียจนไม่มีเวลำพัก วันนี้มีเวลำว่ำงพอดีจึงเข้ำมำพักผ่อนที่นี่ มำดื่มเหล้ำกับลูกน้องเสียหน่อยเจิ้งทั่นมองคนที่ตำมหลังเย่ฮ่ำวเข้ำมำก็คือเป้ำจื่อ ยังคงเหมือนเดิม ไม่เห็นหลงฉี ดูท่ำตอนนี้หลงฉีคงเป็นโรคหวำดกลัวแมวไปแล้วแมวยักษ์ตัวนี้แตกต่ำงจำกที่เจอกันครั้งก่อน ตอนนี้มันดูสมกับเป็นท่ำนเซอร์มำกขึ้น ไม่ว่ำจะเป็น ‘CFH’ หร