กแก๊งลักพำตัวเด็ก?ตอนนี้เจียวเวยไม่ได้มีนิสัยเงียบขรึมเหมือนเมื่อก่อนแล้วภำษำกลำงก็ถูกฝึกจนฟังดูเป็นธรรมชำติขึ้นมำหน่อย ส ำเนียงเหนือใต้ของคนรอบตัว ท ำให้เขำเบำใจลงไปมำก ภำยในมหำวิทยำลัยดูไม่โหดร้ำยเท่ำสังคมภำยนอก บำงครั้งคนที่รู้จักกับเสี่ยวโย่วจื่อยังได้พูดคุยกับเขำ ซึ่งเขำก็ยิ้มตอบกลับไประหว่ำงที่รอนั้นเจียวเวยได้รู้สึกว่ำก ำแพงที่อยู่ข้ำงๆ มีกำรเคลื่อนไหวบำงอย่ำง ไม่ต้องหันไปดูก็รู้ว่ำเป็นแมวด ำหัวแก้วหัวแหวนของครอบครัวเจียวแน่นอนวันแรกที่เจียวเวยมำรับเสี่ยวโย่วจื่อ เจิ้งทั่นเล่นอยู่ข้ำงนอกจนลืมเวลำเลยมำช้ำ หลังจำกที่เจียวเวยเจอเสี่ยวโย่วจื่อแล้วก ำลังจะพำเดินไปที่ร้ำน แต่ก็พบว่ำเสี่ยวโย่วจื่อไม่ยอมไป เอำแต่ใช้เท้ำเตะก้อนหินรออยู่ตรงปำกประตูโรงเรียน พลำงหันไปมองรอบๆบ่อยๆ พอถำมแล้วเจียวเวยถึงได้รู้ว่ำเด็กน้อยก ำลังรอแมวอยู่ ถ้ำไม่มำก็ไม่ไปไหนเจียวเวยเงยหน้ำมองแมวด ำที่อยู่บนก ำแพง ช่วงนี้เขำชินกับพฤติกรรมของแมวตัวนี้บ้ำงแล้ว และก็พอจะเข้ำใจว่ำท ำไมครอบครัวเจียวถึงได้ทั้งรักทั้งหวงมัน เจียวหย่วนเคยบอกว่ำแมวตัวนี้เคยสร้ำงผลงำนมำก่อน นึกไม่ออกเลยว่ำแค่แมวตัวเดียวจะสร้ำงผลงำนอะไรได้ที่ท ำให้ครอบครัวเจียวมองว่ำมันเป็นเหมือนลูกคนหนึ่ง จุดนี้เขำยังไม่อำจเข้ำใจได้เท่ำไร ต่อให้มันฉลำด มีจิตใจดี แต่ก็เป็นแค่แมวไม่ใช่เหรอ?เจิ้งทั่นแค่มองเข้ำไปก็เห็นเสี่ยวโย่วจื่อในฝูงเด็กๆ ได้ทันทีจำกนั้นเ
