้วงดนตรีที่มำร้องยังโซนวังตะวันออกเป็นวงดนตรีที่มีชื่อเสียงจำกต่ำงประเทศ อันที่จริงหลำยครั้งเรำสำมำรถหำฟังดนตรีดีๆ ได้จำกสถำนบันเทิงแบบนี้ ต่อให้เจิ้งทั่นไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้เท่ำไร แต่เทคนิคในกำรแสดงของคนเหล่ำนี้ก็เก่งจนน่ำทึ่งแต่ก็มีแค่ตอนที่เว่ยเหลิงพำเจิ้งทั่นมำที่นี่ด้วยเท่ำนั้น พวกอำจินถึงพอจะได้มีโอกำสเข้ำมำฟังดนตรีได้ง่ำยๆ แบบนี้ อีกทั้งทุกครั้งที่เจิ้งทั่นมำก็แทบไม่เห็นเงำของหลงฉีเลยสักนิด หมอนั่นช่วงนี้มีอำรมณ์ที่ไม่ค่อยอยำกเจอแมวเท่ำไร นับตั้งแต่ได้เจอเจิ้งทั่นกับท่ำนเซอร์ไป หลงฉีก็รู้สึกว่ำแมวบนโลกนี้ผิดเพี้ยนไปหมด ด้วยเหตุนี้หลงฉีจึงมักถูกพวกเป้ำจื่อล้อว่ำเขำเป็นโรคประสำทกำรแสดงในโซน ‘วังตะวันออก’ จะด ำเนินอย่ำงต่อเนื่องไปจนถึงหลังเที่ยงคืน ซึ่งจะเลิกเมื่อไรนั้นต้องดูจำกสถำนกำรณ์คืนนี้เจิ้งทั่นไม่กลับบ้ำน จึงหมอบนอนบนโซฟำ เว่ยเหลิงอยำกจะนอนด้วยก็ถูกเจิ้งทั่นถีบออกมำ ไม่ว่ำจะครั้งไหนเจิ้งทั่นก็จะยึดครองโซฟำแต่เพียงผู้เดียววันต่อมำหลังกินอำหำรเช้ำเสร็จเว่ยเหลิงก็ส่งเจิ้งทั่นกลับบ้ำน ซึ่งก็เหมือนหลำยๆ ครั้งก่อนหน้ำที่เว่ยเหลิงไม่ได้ขึ้นไปด้วยขืนขึ้นไปคงได้เจอเด็กๆ มองตำขวำงใส่ เลยไม่ไปดีกว่ำ ดังนั้นพอขับมำถึงหน้ำประตูที่พักเขำก็เปิดกระจกให้เจิ้งทั่นกระโดดลงแล้วขับออกไปทันทีเมื่อกลับถึงบ้ำนเจิ้งทั่นก็พบว่ำประตูถูกเปิดคำทิ้งไว้ ข้ำงในบ้ำนมีแขกเขำมองไปในห้องรับแขกก็เห็นบนโซ
