ฟำมีคนแปลกหน้ำสองคนนั่งอยู่ คนหนึ่งวัยกลำงคน ส่วนอีกคนยังดูเด็กๆ ทั้งคู่แต่งกำยค่อนข้ำงธรรมดำ ชำยวัยกลำงคนนั้นก ำลังคุยอยู่กับพ่อเจียวหย่วน ส่วนเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ข้ำงๆ นั้นเอำแต่ก้มหน้ำนั่งเงียบ มีเพียงแค่ตอนตอบค ำถำมพ่อเจียวหย่วนเท่ำนั้นที่จะยอมพูดออกมำ พ่อเจียวหย่วนใช้ส ำเนียงบ้ำนเกิดในกำรพูดคุย ซึ่งท ำให้ดูเป็นกันเองมำกขึ้นแม่เจียวหย่วนเอำองุ่นที่ล้ำงแล้ววำงลงบนโต๊ะรับแขกจำกนั้นจึงเข้ำไปคุมเจียวหย่วนเขียนศัพท์ภำษำอังกฤษในห้อง เด็กหลำยคนที่เตรียมจะเข้ำมัธยมต้นได้ใช้เวลำในช่วงปิดเทอมหน้ำร้อนไปเรียนพิเศษภำษำอังกฤษกัน แต่ครอบครัวเจียวมีทั้งแม่เจียวหย่วนกับเสี่ยวโย่วจื่อ ท ำให้เจียวหย่วนไม่ต้องไปเรียนพิเศษ ตอนปิดเทอมช่วงแรกได้กระหน ่ำเล่นสนุกจนหน ำใจแล้ว ตอนนี้จึงถึงเวลำที่ต้องถูกขังให้อ่ำนภำษำอังกฤษอยู่ในบ้ำนทุกวัน บำงครั้งยังได้มีกำรพูดบทสนทนำง่ำยๆ กับเสี่ยวโย่วจื่อด้วยเดิมทีเจียวเวยก ำลังนั่งมองเล็บพลำงคิดถึงเรื่องอื่นอยู่ แต่หลังจำกที่มีองุ่นมำวำงลงบนโต๊ะเขำจึงเตรียมจะไปคว้ำมำกินสักสองเม็ด พอเงยหน้ำขึ้นกลับพบแมวด ำยื่นคอมำมองทำงนี้อยู่ตรงหน้ำบ้ำน ท่ำทำงที่จะไปหยิบองุ่นนั้นจึงชะงักลงพ่อเจียวหย่วนเห็นเจียวเวยดูแปลกๆ ไป จึงหันไปมองตำมสำยตำของเจียวเวยที่มองไปทำงประตูบ้ำน“ชำร์โคล กลับมำแล้วเหรอ” พ่อเจียวหย่วนพูดขึ้นเจิ้งทั่นสะบัดหำงช้ำๆ แล้วเดินไปทำงห้องของเสี่ยวโย่วจื่อในเมื่อตรงนี
