้มีองุ่นก็แสดงว่ำในห้องของเสี่ยวโย่วจื่อก็ต้องมีเหมือนกัน“แมวบ้ำนผมเองชื่อชำร์โคล เมื่อคืนมีคนมำพำออกไปเที่ยวเลยเพิ่งจะกลับมำครับ” พ่อเจียวหย่วนอธิบำยให้ทั้งสองคนฟังระหว่ำงที่เจิ้งทั่นอยู่ในห้องของเสี่ยวโย่วจื่อนั้นก็กินองุ่นไปพลำงฟังบทสนทนำของคนที่อยู่ในห้องรับแขกไปพลำง ถึงแม้จะเป็นส ำเนียงท้องถิ่นที่ฟังยำก แต่ก็พอจะทรำบเนื้อหำที่คุยกันทั้งสองคนนั้นมำจำกบ้ำนเกิดเดียวกับพ่อเจียวหย่วน ถึงจะแซ่เจียวเหมือนกัน แต่ก็ไม่ได้ผูกพันทำงสำยเลือดกับพ่อเจียวหย่วน คนแถวนั้นส่วนใหญ่จะแซ่คล้ำยกัน ชำยหนุ่มวัยกลำงคนคนนี้มีควำมสัมพันธ์ที่ดีกับพ่อเจียวหย่วนตั้งแต่เด็กๆ เขำโตกว่ำพ่อเจียวหย่วนไม่กี่ปี พอเรียนจบมัธยมต้นก็ไม่ได้เรียนต่อ ด้วยควำมที่แต่งงำนไว ท ำให้ลูกของเขำโตกว่ำเจียวหย่วนห้ำหกปีถ้ำไม่ได้ฟังจำกที่พวกเขำคุยกัน เจิ้งทั่นคงนึกไม่ถึงว่ำชำยหนุ่มวัยกลำงคนคนนั้นจะโตกว่ำพ่อเจียวหย่วนแค่ไม่กี่ปี ดูแล้วเหมือนคนอำยุใกล้ห้ำสิบ ผมหงอกเต็มหัว นึกไม่ถึงว่ำเพิ่งจะอำยุสี่สิบส่วนเด็กหนุ่มนั่นชื่อเจียวเวย ซึ่งก็คือคนที่ก่อนหน้ำนี้พ่อแม่เจียวหย่วนพูดถึงว่ำเป็นเด็กจำกโรงเรียนธรรมดำของต ำบลที่สอบเข้ำมหำวิทยำลัยฉู่หัวได้ ได้ยินว่ำทำงโรงเรียนยังได้มอบเงินทุนกำรศึกษำมำให้สองหมื่นหยวนเป็นค่ำเทอมของมหำวิทยำลัยจะได้ไม่ต้องไปกู้ยืมเรียนแต่ฟังจำกที่คนด้ำนนอกคุยกันไม่เหมือนก ำลังคุยเรื่องเด็กคนนี้ชำยหนุ่มวัยกลำงคนคนนั้น
