วำงแผนอยำกจะเปิดร้ำนอำหำรเล็กๆ ข้ำงมหำวิทยำลัยฉู่หัว ตอนที่อยู่บ้ำนเกิดนั้นพอลูกชำยขึ้นมัธยมปลำยสองสำมีภรรยำก็เลิกท ำสวนแล้วไปเปิดร้ำนอำหำรในต ำบลแทน ขณะเดียวกันก็จะได้มีเวลำดูแลลูกไปด้วย ตอนนี้พอลูกเข้ำมหำวิทยำลัยต้องจำกบ้ำนไปไกล สองสำมีภรรยำก็รู้สึกไม่อยำกจะห่ำงลูกชำยที่มีอยู่เพียงคนเดียว จึงคิดอยำกจะเอำเงินเก็บที่มีมำเปิดร้ำนที่นี่ แต่เมื่อพวกเขำได้มำเห็นกับตำก็พบว่ำ ถึงรอบๆมหำวิทยำลัยจะท ำมำค้ำขำยดี แต่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ำย ตอนนี้จึงได้มำปรึกษำพ่อเจียวหย่วน ซึ่งคุ้นเคยกับที่นี่ดีพ่อเจียวหย่วนเองก็รับปำกจะช่วยไปสืบดูแล้วจะมำบอกในภำยหลังตอนเที่ยงสองพ่อลูกกินข้ำวเที่ยงด้วยแล้วจึงขอตัวกลับพวกเขำเช่ำห้องอยู่แถวๆ ฝั่งประตูด้ำนข้ำง ซึ่งก็คือบริเวณที่เจิ้งทั่นรู้สึกว่ำกำรรักษำควำมปลอดภัยหละหลวม แต่ถ้ำตอนกลำงคืนไม่ออกมำก็ไม่เป็นไร อย่ำงน้อยค่ำเช่ำก็ถูก สองพ่อลูกเช่ำห้องเล็กๆอยู่ จ่ำยค่ำเช่ำไปแล้วหนึ่งเดือนเวลำนี้คนมำเช่ำห้องยังไม่มำก แต่ถ้ำผ่ำนไปอีกสักอำทิตย์คนก็จะแห่กันมำ ยิ่งใกล้เปิดเทอมบรรดำผู้ปกครองที่มำส่งบุตรหลำนเข้ำเรียนก็จะทยอยกันมำ โรงแรม เกสต์เฮ้ำส์ บ้ำนเช่ำส่วนตัว ต่ำงก็เต็มหมด ค่ำเช่ำก็ทะยำนขึ้นเช่นกันหลังจำกที่สองพ่อลูกไปแล้ว พ่อเจียวหย่วนก็คิดในใจ อำยุที่มำกขึ้นช่วยเร่งให้คนแก่ลงจริงๆ!“ฉันเห็นแม้แต่เจียวเวยยังมีผมหงอกขึ้นเลย ถึงมอหกจะเรียนหนัก แต่ก็ไม่ถึงกับขนำดนี้มั้ง?” แม่เ
