กระโดดเข้ำไปอย่ำงไรเสียที่นี่ก็เป็นโรงแรม ไม่รู้ว่ำจริงๆ แล้วอนุญำตให้แมวเข้ำมำหรือไม่ ระวังไว้ก่อนดีกว่ำ แม่เจียวหย่วนถือกระเป๋ำพำเจิ้งทั่นไปเข้ำห้องน ้ำพอถึงปำกประตูห้องน ้ำเจิ้งทั่นก็รู้สึกว่ำแย่แล้วแม่เจียวหย่วนพำเขำมำเข้ำห้องน ้ำหญิงห้องน ้ำหญิงเลยนะ!ถึงเมื่อก่อนเขำจะไม่เรื่องมำก แต่ก็ไม่เคยเข้ำห้องน ้ำผู้หญิงมำก่อน!เจิ้งทั่นที่ซุกอยู่ในกระเป๋ำรู้สึกเหมือนถูกฟ้ำผ่ำ แต่แม่เจียวหย่วนเอำแต่สนใจว่ำรอบๆ มีคนอื่นหรือไม่ ท ำให้ไม่เห็นเจิ้งทั่นที่ดูแปลกไปดีที่เวลำนี้ไม่มีคนอื่น แม่เจียวหย่วนรีบเดินเข้ำไปในห้องน ้ำห้องหนึ่ง ปิดประตู แล้วเปิดกระเป๋ำ“ออกมำได้แล้ว”“……”นี่มัน…บีบบังคับกันชัดๆ…เจิ้งทั่นลังเลอยู่สักพัก แล้วถึงกระโดดออกมำอย่ำงเกร็งๆไม่ว่ำจะห้องน ้ำหญิงหรือห้องน ้ำชำยโถส้วมก็เหมือนกันอยู่ดีขณะที่ยืนอยู่ขอบโถเจิ้งทั่นก็ยังคงรู้สึกไม่สบอำรมณ์ อีกทั้งยังมีแม่เจียวหย่วนยืนจ้องอยู่ข้ำงๆ ด้วย แล้วใครมันจะไปฉี่ออกรอดูอะไรเล่ำ!เจิ้งทั่นขยับอยู่ตรงขอบโถแล้วมองไปทำงแม่เจียวหย่วนแม่เจียวหย่วนพูดด้วยสีหน้ำเรียบเฉย “ฉี่เลย ไม่เป็นไรหรอก”“……”เจิ้งทั่นยังคงอยู่ในอำรมณ์เดิมและท่ำเดิมต่ออีกสองนำทีโดยที่ไม่มีท่ำทีว่ำจะฉี่ออกมำแม่เจียวหย่วนรู้สึกสงสัย “แปลกที่เหรอ?”ถึงแม้ว่ำโถส้วมของที่บ้ำนกับที่นี่จะไม่เหมือนกัน แต่แม่เจียวหย่วนเคยได้ยินคนพูดว่ำแมวของเขำนั้นใช้โถแบบกดชักโครกเป็น หรือว่ำเป็นเพรำ
