ดตรงๆ เลยนะเปี่ยนโถวตอนนี้ฉันอยำกจะเอำไม้ปัดขนไก่ฟำดมันออกมำ คุณดูครัวที่พวกเรำล ำบำกจัดด้วยกันสิ เละขนำดนี้แล้ว” หญิงสำวบ่นเจิ้งทั่นที่หมอบอยู่ใต้ชั้นวำงชำมพอได้ยินค ำพูดแบบนี้แล้วก็รู้สึกสนุก ‘มำสิๆ มำตีเล้ย~’ถ้ำเกิดหญิงสำวรู้ว่ำเจิ้งทั่นก ำลังคิดอะไร ไม่รู้ว่ำจะโกรธขนำดไหนพอเห็นแมวย้ำยที่ เปี่ยนโถวก็ยื่นแขนออกไปเลื่อนจำนตำมไป ขณะเดียวกันก็คอยสังเกตแมวตัวนี้ไปด้วยเจิ้งทั่นมองขำของคนที่ยืนอยู่ตรงปำกประตู แล้วหันไปมองเปี่ยนโถวเปี่ยนโถวมองแมวที่หมอบอยู่ใต้ชั้น แล้วหันไปมองตำมสำยตำของมัน แสงสลัวที่สะท้อนประกำยดวงตำของแมวท่ำมกลำงควำมมืดออกมำ ท ำให้เปี่ยนโถวรู้สึกแปลกๆแต่จะให้เขำบรรยำยออกมำเขำก็ไม่รู้จะพูดอย่ำงไร แค่รู้สึกว่ำมันไม่เหมือนกับแมวที่เคยเจอมำกๆ ตอนที่มองสำยตำของมันจะรู้สึกขนลุก แต่เขำก็คิดว่ำคงจะเป็นเพรำะแสงสะท้อนขณะที่เปี่ยนโถวรู้สึกว่ำใช้อำหำรล่อไม่ได้ผลแล้วนั้น เขำก็เห็นแมวตัวนี้เดินเข้ำมำใกล้ๆ มือเขำท ำให้เปี่ยนโถวรู้สึกดีใจมำก เขำตัดสินใจแล้วว่ำหลังจำกที่แมวตัวนี้กินอิ่มก็จะอุ้มมันออกไปปล่อยข้ำงนอก ไม่อย่ำงนั้นหำกอยู่ในนี้นำนๆ อำจโดนวำงยำได้ ต่อให้เขำจะต้องโดนข่วนก็ไม่เป็นไร เคยถูกมีดแทงมำแล้ว เรื่องแค่นี้เรื่องเล็กแต่เปี่ยนโถวก็รู้สึกดีใจอยู่ได้ไม่นำน สักพักเขำก็รู้สึกเย็นวำบที่หลังขณะที่แมวตัวนี้เดินเข้ำมำที่มือของเขำมันก็ได้ยกเท้ำขึ้นไปแตะที่ปำก จำกนั้นก็ยื่นกรงเล็บ