ห้อำหำร ครั้งหนึ่งเขำเคยเจอพวกค้ำแมวก็เข้ำไปเล่นงำนเสียจนคนพวกนั้นอำกำรปำงตำยพอได้ฟังแบบนี้แล้วท ำให้เจิ้งทั่นรู้สึกดีต่อคนคนนี้อยู่ไม่น้อย หลังจำกที่เจอเหตุกำรณ์ถูกจับตัวไป เจิ้งทั่นก็เกลียดพวกค้ำแมวเข้ำไส้ ได้ฟังเรื่องของคนคนนี้แล้วเขำอยำกจะปรบมือให้คนเรำดูแค่รูปลักษณ์ภำยนอกไม่ได้เลยจริงๆขณะเดียวกันเจิ้งทั่นก็ได้เข้ำใจว่ำท ำไมเว่ยเหลิงถึงอยำกให้เขำช่วยงำนนี้ เพรำะมันจะเป็นกำรง่ำยที่เขำจะสำมำรถเข้ำถึงตัวสำยลับคนนี้โดยที่ไม่มีคนสงสัย อย่ำงไรเสียปกติสำยลับคนนี้ก็คลุกคลีกับแมวมำแล้วเกือบๆ ร้อยตัวอีกทั้งเจิ้งทั่นก็ไม่ใช่แมวที่ดูมีรำคำแพงอะไร หลำยคนยังรังเกียจแมวด ำด้วยซ ้ำ บวกกับประสบกำรณ์ที่เคยไปเร่ร่อนมำ ท ำให้เขำรู้ว่ำสำยตำของแมวเร่ร่อนเป็นอย่ำงไร ดังนั้นเขำจึงยอมที่จะช่วยเรื่องนี้อย่ำงเต็มใจคิดเสียว่ำเล่นเกมผจญภัย เว่ยเหลิงเองก็บอกแล้วว่ำจะหลบอยู่ใกล้ๆ เผื่อมีอะไรเกิดขึ้น เจิ้งทั่นจึงวำงใจได้ ไม่มีอันตรำยถึงชีวิตแน่นอนในเมื่อตัดสินใจจะช่วยแล้ว ก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่จะท ำงำนเจิ้งทั่นลองซ้อมกับเว่ยเหลิง กำรท ำงำนแบบนี้นั้นต้องใช้เทคนิคกำรแสดงนิดหน่อย เจิ้งทั่นเคยมีประสบกำรณ์จำกกำรถ่ำยโฆษณำมำแล้ว ดังนั้นจึงแสดงออกมำได้เป็นที่พอใจแก่เย่ฮ่ำวกับเว่ยเหลิงส่วนหลงฉีที่นั่งดูอยู่ไกลๆ นั้นมองเจิ้งทั่นด้วยสำยตำที่เหมือนมองปีศำจ วันนี้เจิ้งทั่นสังเกตเห็นว่ำหลงฉีได้ห้อยบำงอย่ำงที่คอด้วย คำด
