่มีต่อเว่ยเหลิงนั้น อำจินรู้สึกหวั่นเกรงเล็กน้อยถึงเมื่อวำนเขำจะดื่มจนเมำ แต่ก็ยังพอจ ำได้บำงเรื่อง เว่ยเหลิงหลอกถำมเขำไปเยอะมำก ถึงขนำดรู้เลขห้องผู้ป่วยที่เพื่อนเขำอยู่ถึงแม้ว่ำเว่ยเหลิงจะไม่ได้มีเจตนำร้ำย แต่เขำก็รู้สึกว่ำตัวเองยังระวังตัวไม่มำกพอ เมื่อคืนปล่อยตัวมำกไปหน่อย โดยเฉพำะตอนที่ได้เห็นกำรแสดงของโซน ‘วังตะวันออก’ ก็เลิกระแวงคนแปลกหน้ำทันที ดูท่ำยังต้องฝึกตัวเองให้มำกกว่ำนี้ส่วนเรื่องคุณฟำง…เว่ยเหลิงบอกเขำว่ำเรื่องเกี่ยวกับคุณฟำงต่อไปอย่ำเอำไปเล่ำให้ใครฟังอีก ไม่อย่ำงนั้นอำจจะมีภัยมำถึงตัวได้แน่ไม่มีใครธรรมดำสักคน! แม้แต่แมวยังไม่ธรรมดำเลย!พอจอดรถเสร็จเว่ยเหลิงก็เอำกระเป๋ำเป้ออกมำแล้วรูดซิปออก จำกนั้นจึงมองไปทำงเจิ้งทั่นเจิ้งทั่นไม่มีทำงเลือกจึงต้องกระโดดเข้ำไปหลงฉีได้บอกเลขห้องผู้ป่วยให้ทรำบแล้ว เว่ยเหลิงกับอำจินจึงตรงไปยังห้องนั้นทันที ที่นั่นไม่ใช่ห้องพักเดี่ยว ภำยในห้องมีสี่เตียง แต่ตอนนี้มีแค่เพื่อนๆ ของอำจินที่อยู่ห้องนั้น สำมเตียงส ำหรับผู้ป่วย อีกหนึ่งเตียงไว้ให้คนที่เหลือได้นอนพักผ่อนพอเห็นอำจินเข้ำมำทั้งสี่คนก็มีค ำถำมมำกมำยที่อยำกถำมแต่ด้วยควำมที่เว่ยเหลิงอยู่ด้วยจึงถำมไม่ได้มำก ตอนนี้พวกเขำรู้สึกงงที่เมื่อคืนอยู่ๆ ก็มีคนแปลกหน้ำเข้ำมำหำแล้วบอกแค่ให้เตรียมตัวย้ำยโรงพยำบำลในวันนี้ หลังจำกย้ำยมำที่ใหม่แล้วก็บอกแค่ไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องอื่น มีคนจัดกำรให้แล้วโลกนี้ไ
