บอกให้เว่ยเหลิงออกจำกโรงพยำบำลได้ก่อนเว่ยเหลิงจะไปได้ตบบ่ำอำจินแล้วพูด “เด็กวัยรุ่นยังต้องเรียนรู้อีกมำก จ ำไว้ว่ำต่อไปต้องระวังให้ดีอย่ำให้ใครมำหลอกถำมอะไรได้ง่ำยๆ”อำจินอึ้งไป อันที่จริงเว่ยเหลิงก็รู้ว่ำตัวเองท ำไม่ถูก แต่ก็เท่ำกับได้ให้บทเรียนอำจินหลังออกจำกโรงพยำบำลเว่ยเหลิงพำเจิ้งทั่นไปส่งที่บ้ำนหำกไม่พำกลับไปครอบครัวเจียวคงไม่พอใจแน่ แล้วถ้ำเป็นแบบนั้นต่อไปถ้ำคิดจะพำเจิ้งทั่นไปข้ำงนอกอีกคงยำกระหว่ำงทำงไปมหำวิทยำลัยฉู่หัว เว่ยเหลิงขับรถไปพลำงสังเกตแมวด ำที่นั่งเอียงคออยู่บนเบำะด้ำนหลัง ไม่รู้ว่ำมันก ำลังคิดอะไรอยู่เจิ้งทั่นก ำลังนึกถึงเรื่องเมื่อคืนหลังจำกที่เขำดื่มจนเมำ พลำงคิดว่ำตัวเองคึกมำกไปหน่อย เขำนึกไม่ถึงว่ำอำรมณ์ภำยในใจที่เก็บไว้จะมีมำกขนำดนั้น และด้วยบรรยำกำศที่พำไปท ำให้ได้ปลดปล่อยมันออกมำ ดีที่ห้องนั้นเก็บเสียงได้ดี ท ำให้ไม่มีใครรู้ไม่อย่ำงนั้นคงขำยหน้ำตำยนอกจำกนี้เขำยังได้เดำว่ำเรื่องที่เว่ยเหลิงอยำกให้ตัวเองช่วยนั้นจะต้องเกี่ยวข้องกับเย่ฮ่ำวแน่ๆเย่ฮ่ำว หลงฉี เป้ำจื่อคนพวกนั้นมีที่มำอย่ำงไรเขำพอจะเดำออกมำได้บ้ำง ท ำธุรกิจกลำงคืนได้ใหญ่โตท่ำมกลำงพื้นที่เศรษฐกิจแถบนั้นได้อย่ำงรำบรื่นจะต้องมีเบื้องหลังที่ไม่ธรรมดำแน่แล้วเรื่องที่จะให้เขำช่วยนั้นคือเรื่องอะไร อันนี้ยังนึกไม่ออกขณะที่เจิ้งทั่นก ำลังคิดอะไรเพลินอยู่นั้น เว่ยเหลิงที่ขับรถอยู่ด้ำนหน้ำได้ส่งเสียงขึ้น“ชำร์โ
